เนื้อเรื่องย่อ: เขาไม่เคยได้รับสิ่งที่เรียกว่า ความอบอุ่นของครอบครัว ไม่เคยได้รับความรักจากพ่อแม่ เขาไม่รู้ว่าใครคือคนให้กำเนิด และให้เขาเกิดขึ้นมาทำไมบนโลกใบนี้ เขาทำกรรมอะไรไว้ถึงต้องมาพบเจอเรื่องราวเช่นนี้ แต่ชีวิตของเขาได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่งคนที่จะอยู่กับเขาตลอดไป ถามกลางไฟบาปและกรรม
ตอนที่ 1: อาภัพซ่อนปมลึก
คเชน ชายหนุ่มวัย 24 ปี เติบโตมาพร้อมกับคำว่าอาภัพ เขาไม่เคยรู้จักสัมผัสอุ่นของพ่อแม่ ไม่เคยรู้ว่าใครคือผู้ให้กำเนิด และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองเกิดมาเพื่ออะไรบนโลกที่แสนโหดร้ายใบนี้ ชีวิตของเขาถูกหล่อเลี้ยงด้วยความสงสัยในเวรกรรมที่ตนเองไม่ได้ก่อ
ย้อนกลับไปเมื่อ 24 ปีก่อน... ลดา ในวัยสาวสะพรั่ง เธอเป็นครูสาวที่มีใบหน้าสวยที่สุดในหมู่บ้าน รูปร่างอวบอัดเย้ายวนใจจนเป็นที่หมายปองของชายหนุ่มทุกคน แต่ภายใต้ภาพลักษณ์ครูที่แสนดี ลดาซ่อนเร้นไว้ด้วยแรงขับทางอารมณ์และไฟราคะที่ลุกโชนอยู่ภายใน
เย็นวันนั้น ขณะที่เธอกำลังขับมอเตอร์ไซค์คันเก่าผ่านกองขยะท้ายหมู่บ้านที่ห่างไกลผู้คน เครื่องยนต์เกิดสะดุดและดับลงอย่างไม่มีปาฏิหาริย์ และนั่นคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง... เสียงร้องไห้จ้าดังมาจากตะกร้าเก่าๆ ที่ถูกทิ้งไว้ ลดาเดินเข้าไปดูด้วยความระแวง ก่อนจะพบเด็กทารกตัวน้อยในผ้าอ้อมมอมแมม พร้อมขวดนมบูดๆ และกระดาษใบหนึ่งที่เขียนด้วยลายมือเขี่ยๆ ว่า
"แกไม่น่าเกิดมาเลย...ไอ้เด็กเหี้ย"
คำด่านั้นเต็มไปด้วยความจงเกลียดจงชัง ลดามองทารกที่มีรอยมดและแมลงรุมกัดด้วยความเวทนา เธอตัดสินใจรับเลี้ยงเขาและตั้งชื่อว่า คเชน ตามรอยปานรูปช้างที่ไหล่ซ้าย ท่ามกลางเสียงคัดค้านของครอบครัว และที่สำคัญที่สุดคือ พรชัย แฟนหนุ่มของเธอในขณะนั้น
คืนนั้นที่บ้านไม้หลังเก่า พรชัยแวะมาหาลดาด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว เขาไม่พอใจที่เธอเอา "ภาระ" อย่างคเชนมาเลี้ยง
"ดา! จะเอาไอ้เด็กนั่นมาเลี้ยงทำไมพี่ไม่เข้าใจจริง ถ้าอยากมีพี่ทำให้ก็ด้นะ แบบนี้มันเปลืองเงิน เปลืองเวลา!” พรชัยตวาดลั่นพลางมองไปที่เปลเด็กที่คเชนหลับอยู่
"ดาทำใจทิ้งเขาไว้ ไม่ได้หรอกพี่ชัย สงสารเด็กมัน..." ลดาตอบเสียงสั่น พลางเดินเข้ามาปลอบ แต่พรชัยกลับกระชากร่างอวบอัดของเธอเข้าหาตัว
"สงสารมัน แล้วไม่สงสารพี่บ้างเหรอ? พี่รอดามาทั้งวันแล้วนะดา ดามัวแต่ป้อนนมมัน จนไม่สนพี่เลยเนี่ย"
สายตาของพรชัยเปลี่ยนเป็นหื่นกระหาย มือสากตะโบมเฟ้นไปบนทรวงอกอวบอิ่มของลดาอย่างแรงจนเธอร้องครางออกมา "อ่า...พี่ชัย" พรชัยไม่รอช้า เขาผลักเธอลงบนเตียงไม้เก่าๆ ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดตามแรงอารมณ์
"พี่ชัย... เบาหน่อย เดี๋ยวเขาก็ตื่นขึ้นมาหรอก" ลดาประท้วงพลางซูดปากด้วยความเสียว เมื่อพรชัยก้มลงดูดดึงยอดอกของเธอจนเปียกชุ่ม "ซี๊ด...พี่..."
"ช่างหัวแม่งมันดิ! วันนี้พี่จะ เย็ด ดาให้ร้องไม่หยุดเลยคอยดู!"
พรชัยงัดควยลำใหญ่ที่แข็งจนสั่นระริกออกมาจากกางเกง ก่อนจะจับเรียวขาขาวของลดาแยกออกกว้าง เผยให้เห็นแคมเนื้ออูม ๆ และเนื้อในสีชมพูเข้มที่เริ่มแฉะเยิ้มไปด้วยน้ำเงี่ยน พรชัยไม่รอการเล้าโลม เขาจ่อหัวหยักบานเข้าที่ร่องรักแล้วกระแทกพรวดเดียวจนมิดโคน! "สวบ..."
"อ๊ายยย! พี่ชัย... เสียว... มันลึกไป!" ลดาครางลั่น ร่างกายสั่นสะท้าน โพรงสาวตอดรัดท่อนเอ็นร้อนระอุแน่นหนึบ หัวหยักพุ่งชนปากมดลูกอย่างจัง พรชัยออกอาการสะใจเมื่อได้เห้นสีหน้าบูดเบี้ยวนั้น
พรชัยไม่สนคำประท้วง เขาเริ่มซอยเอวหนา ๆ ยิกๆ กระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่องรักไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดัง ตับๆๆๆ ผสมกับเสียงครางกระเส่าของลดาที่ดังระงมไปทั่วห้อง
"อา... หีดานี่มันแน่นดีจริงๆ เลย... ตอดควยพี่ดีฉิบหาย!” พรชัยสบถอย่างหยาบโลน ขณะที่ลดาแอ่นสะโพกรับแรงกระแทกอย่างถึงใจ เธอหลับตาพริ้ม ปล่อยให้ไฟราคะในตัวมอดไหม้ไปพร้อมกับสัมผัสดิบเถื่อนนั้น
พรชัยเร่งจังหวะรัวแรงขึ้นเรื่อยๆ จนลดาใกล้จะถึงฝั่งฝัน เธอขมิบรูรักรัวๆ จนพรชัยคำรามลั่น ก่อนจะแตกน้ำรักอุ่นๆ พุ่งเข้าสู่มดลูกของเธอจนล้นปรี่ เขาแช่ค้างไว้อย่างนั้นพลางหอบหายใจแรง
โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่า... เสียงเนื้อกระทบกันและคำหยาบคายเหล่านั้น คือเสียงแรกๆ ที่คเชนน้อยได้ยินและซึมซับมันลงไปในจิตใต้สำนึก เป็นกรรมที่เริ่มถักทอตั้งแต่วันแรกที่เขาเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้...
สำหรับคนภายนอก ลดาคือครูที่โอบอ้อมอารี แต่สำหรับพรชัย ลดาคือ "อีตัว" ชั้นยอดเมื่ออยู่บนเตียง ลีลาการบำเรอกามของเธอนั้นเด็ดเผ็ดร้อนจนเขาไม่อาจลืมได้แม้แต่วินาทีเดียว เธอเต็มใจสวมบทบาทโสเภณีปรนเปรอความสุขให้เขาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แม้บางครั้งเธอเองจะไม่ได้สัมผัสถึงความสุขนั้นอย่างเต็มที่ก็ตาม
คืนหนึ่งท่ามกลางเสียงพายุฝนฟ้าคะนอง พรชัยแวะมาหาลดาที่บ้านพัก เสียงเตียงไม้เก่าๆ เริ่มส่งเสียง "เอี๊ยดอ๊าด..." ทันทีที่บทรักเริ่มขึ้น
"โอว...ดาจ๋า...ซี๊ด...พี่คิดถึงดาเหลือเกิน...สุดยอดไม่เปลี่ยนเลยดาของพี่” พรชัยครางเสียงพร่า สายตามองเหยียดลงไปที่หว่างขา
ลดาใช้มือกำควยแข็งปั๊กของเขาไว้มั่น รูดขึ้นลงเป็นจังหวะเน้นๆ ศีรษะของเธอขะมักเขม้นผงกขึ้นลง ปากเรียวสวยคาบเม้มและอมรูดท่อนเอ็นร้อนอย่างเอร็ดอร่อย เธอฉกลิ้นเลียลงบนรูเยี่ยวของเขาจนพรชัยจนเขาบิดเร้าด้วยความเสียวสยิว
"ดา...แบบนั้น...ซี๊ด...เด้งอีก...เอาอีกดา...โอว...เสียวควยมากเลย!" พรชัยสบถหยาบพลางสวนสะโพกสู้ ลดาโถมกายโยกสะโพกบดอัดเข้าหาลำเอ็นจนใบหน้าเหยเก
"โอ๊ย...ซี๊ด...พี่ชัย...ดาก็เสียว...ควยพี่มันกระแทกจนดาจุกไปหมดแล้ว!”
ลดาเปลี่ยนท่า ทิ้งน้ำหนักมือเท้าไปด้านหลัง ยกสะโพกขาวผ่องลอยสูงขึ้นทำท่าสะพานโค้ง เปิดทางให้พรชัยได้เห็นรูเสียวอมควยและคายออกเป็นจังหวะ สร้างอารมณ์ของพรชัยได้อย่างดี
"โอว...ดาจ๋า...แบบนี้พี่ชอบ...หีดามันสวยมาก!" พรชัยไม่รอช้า เขากระแทกเสยควยใส่รูสวาทของเธอไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดัง ปั๊กๆๆๆ สนั่นห้อง
เขาใช้มือบีบขยำก้นแน่นๆ ของลดาแล้วอุ้มยกจนตัวเธอลอยค้าง กระหน่ำแทงท่อนเอ็นใส่รูเสียวที่ตอดรัดยิบๆ ภาพแคมเนื้อที่กลืนกินท่อนเอ็นเข้าไปจนมิดโคนยิ่งกระตุ้นความเงี่ยนให้พุ่งสูง พรชัยซอยยิกจนน้ำรักใกล้จะออกมาเต็มทีแล้ว ลดาครางลั่นสะท้าน "พี่ชัยอย่าเพิ่งนะ... พี่...ดา...จะออก...จะออกแล้ว..."
“แอะ..แอะ...อุแว้...อุแว้!”
เสียงร้องจ้าของคเชนทารกน้อยดังทะลุเสียงครางของทั้งคู่ในห้องนอนที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวกาม คเชนสะดุ้งตื่นเพราะเสียงครางต่ำและแรงสั่นสะเทือนของเตียงไม้ที่โยกคลอน ลดาที่กำลังตกอยู่ในห้วงอารมณ์เสียวซ่าน ร่างกายบิดเร้าด้วยไฟราคะที่พรชัยกำลังจุดให้จนร้อนฉ่าไปทั้งตัว เธอสะดุ้งสุดตัวเมื่อสัญชาตญาณความเป็นแม่เข้าแทรกแซงกามารมณ์
"พี่ชัย... เดี๋ยวก่อนนะพี่ ลูกตื่นแล้ว” ลดาประท้วงพลางยันอกแกร่งของเขาไว้
เธอรีบลุกลงจากเตียงทันที ส่งผลให้ควยของพรชัยที่กำลังพองขยายเต็มที่หลุดพรวดออกจากรูเสียวที่แฉะเยิ้มดัง "ป๊อก!" ลดาไม่สนใจเสียงสบถอย่างหัวเสียของแฟนหนุ่ม เธอรีบคว้าผ้ามาพันกายแล้วตรงไปที่เปลเด็กทันที
"เชี้ยเอ๊ย! ไอ้เด็กนี่... กูกำลังมันได้ที่เลย!" พรชัยสบถหยาบโลน เขาพ่นลมหายใจทิ้งอย่างหงุดหงิด นอนถ่างขาอ้าซ่าปล่อยให้ท่อนเอ็นร้อนชี้โด่ผงกหัวไปมาตามจังหวะชีพจร "คนกำลังเย็ดกันอยู่ดีๆ เสือกร้องขึ้นมาได้ ไอ้เด็กเวร!"
"ไม่เอาจ๊ะพี่ชัย อย่าไปว่าเขาเลย เขาคงตกใจเสียงเรา" ลดาปลอบพลางอุ้มคเชนขึ้นมาตบหลังเบาๆ
สายตาไร้เดียงสาของทารกน้อยมองข้ามไหล่แม่บุญธรรมไปปะทะกับภาพของพรชัยที่นอนเปลือยเปล่า ภาพท่อนเอ็นขนาดมหึมาและท่าทางคุกคามนั้นซึมซับเข้าสู่สายตาของคเชนเป็นครั้งแรก ลดาเฝ้าปลอบจนเด็กน้อยสงบลงและหลับไปในที่สุด
เธอกลับมาที่เตียงด้วยความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่ตีกันอยู่ในหัว แต่พรชัยไม่ปล่อยให้เธอได้พัก เขาคว้าหมับเข้าที่เอวคอดดึงเธอลงมานอนราบ แล้วจัดการแยกขาขาวผ่องออกกว้างจนเห็นร่องรักที่ยังมีน้ำเงี่ยนใสๆ ไหลซึมออกมา
"ต่อเถอะดา พี่ไม่ไหวแล้ว... หีดาแฉะขนาดนี้ อย่ามาทำเป็นห่วงเด็กเลย"
พรชัยกดจูบลงบนเนินเนื้ออวบอูมก่อนจะใช้ลิ้นสากฉกลากไล้ไปตามรอยแยก ลดาครางฮือสลัดความรู้สึกผิดทิ้งไปจนหมดสิ้น เธอแอ่นสะโพกรับสัมผัสจาบจ้วงนั้นอย่างโหยหิว
"อา... พี่ชัย... ดาของพี่... ชัยรักดาที่สุดเลย"
เขาดันตัวลดานอนหงาย จับขาสองข้างพาดกอดไว้ บรรจงกดลำเอ็นแข็งปั๊กเข้ารูเสียว เสียงเนื้อกระทบกันเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง รุนแรงและถี่รัวกว่าเดิม พรชัยระบายความใคร่ที่กักเก็บมาหลายอาทิตย์ใส่ร่างอวบอัดของลดาอย่างไม่ลืมหูลืมตา โดยไม่สนเลยว่าน้ำรักที่เขาพุ่งฉีดเข้าไปในตัวเธอนั้น จะกลายเป็น "กรรม" ที่ผูกมัดชีวิตของเด็กในเปลที่เขาสุดแสนจะเกลียดชังคนนี้ไว้ตลอดกาล...
เวลาหมุนผ่านไปเร็วราวกับโกหก 10 ปีต่อมา คเชนเติบโตขึ้นเป็นเด็กชายวัย 11 ปี ที่ดูนิ่งเงียบและเก็บตัว ภายใต้ใบหน้าที่เฉยชา เขามีคำถามมากมายซ้อนเร้นอยู่ ในหัวของเขามักจะสงสัยเสมอว่า ทำไมเขาถึงต้องเรียกคนทีเลี้ยงดูเขามาตลอดว่า "ป้าดา" แทนที่จะเรียกแม่มาโดยตลอด ทั้ง ๆ ที่เด็กคนอื่นนั้นเรียกแม่กัน
ลดาจำใจต้องให้คเชนเรียกเธอแบบนั้น เพราะไม่อยากมีปัญหาทางบ้าน และที่สำคัญคือเธอต้อง "สยบ" ต่อ พรชัย แฟนหนุ่มที่ยังคงแวะเวียนมาหาเพื่อตักตวงกามารมณ์จากเธอ พรชัยเกลียดคเชนเข้าไส้ เขาไม่ยอมให้เด็กที่ "ไม่ใช่ลูก" มาเรียกลดาว่าแม่ และมักจะหาเรื่องด่าทอคเชนว่าเป็น "ไอ้เด็กกอไผ่" หรือ "ไอ้ลูกไม่มีพ่อมีแม่" จนกลายเป็นแผลเป็นในใจของคเชน
บ่ายวันหนึ่ง ความกดดันในใจของคเชนก็พังทลายลง เขาเดินขึ้นไปบนบ้านด้วยความสงสัยบางอย่าง ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับเป็นภาพที่กรีดลึกไปถึงวิญญาณ...
ที่กลางห้องนอน ลดาในสภาพเปลือยเปล่ากำลังถูกพรชัยควบขี่อย่างเมามัน เสียงเนื้อกระทบกันดัง ตับๆๆ สนั่นห้อง เตียงโยกเหมือนมันจะพังแหล่ไม่พังแหล่
"อา... พี่ชัย... เสียว... แรงอีกพี่... อ๊ะ!" ลดาครางลั่นขณะที่ถูกพรชัยจับกระแทกจากด้านหลังจนหน้าอกอวบสั่นคลอน
คเชนยืนอึ้ง มือไม้สั่นเทา พรชัยเหลือบไปเห็นเข้าพอดี ความเงี่ยนที่กำลังพุ่งสูงเปลี่ยนเป็นความโมโหทันที เขาถอนควยที่ยังแข็งเป๊กและเปื้อนน้ำกามออกมาจากรูรักของลดา แล้วกระโจนเข้าหาคเชนทันที!
"เพียะ!"
ฝ่ามือหนาฟาดเข้าที่หน้าของคเชนจนล้มคว่ำ "ไอ้เด็กเหี้ย! มึงอีกแล้วนะ มึงมาแอบดูพวกกูเย็ดกันทำไมวะ!" พรชัยสบถหยาบ เขาไม่สนเลยว่าคเชนคือเด็ก "มึงนี่มันเป็นเสนียดจริงๆ ทำกูหมดอารมณ์ฉิบหาย!"
"อ๊าย! เชนลูก!" ลดาอุทานด้วยความตกใจ เธอลุกขึ้นนั่งเอามือปิดหน้าอกและร่องเสียวที่ยังมีน้ำเงี่ยนไหลย้อนออกมา คเชนนั่งก้มหน้านิ่ง น้ำตาคลอเบ้า รอยนิ้วมือสีแดงเข้มเด่นชัดบนใบหน้า
พรชัยเดินสะบัดก้นออกไปอย่างโมโห ทิ้งให้ลดาต้องคว้าผ้าห่มผืนบางมาคลุมกายแล้วพุ่งเข้าไปหาคเชน ด้วยความตกใจและหวงแหน
"โธ่... เชน... ป้าขอโทษ..." ลดาพยายามจะกอดปลอบ แต่คเชนกลับรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีออกไปจากบ้านทันที เขาถูกสอนมาให้เข้มแข็ง แต่ความเจ็บปวดครั้งนี้มันเกินทน เขาเดินโซซัดโซเซขยี้ตาหนีไปในที่ที่ไกลที่สุด
"พี่ชัย! ทำเขาทำไม!" ลดาตะโกนด่าพรชัยที่กำลังใส่เสื้อผ้าอยู่ข้างล่าง
"ช่างแม่งสิ! มันชอบขัดจังหวะตอนกูกำลังเข้าได้เข้าเข็ม สมควรแล้ว!" พรชัยตอบกลับอย่างเย็นชา
ลดามองตามคเชนไปด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด เธอรู้ดีว่านี่คือ "กรรม" ที่เธอก่อไว้เพียงเพราะตัดใจจากราคะของพรชัยไม่ได้ และมันกำลังบ่มเพาะปีศาจตัวเล็กๆ ขึ้นมาในใจของคเชนทีละน้อย..
ยังไม่มีข้อมูลรีวิว
