พอหมดคาบเรียน นักศึกษาเริ่มขยับตัว อาจารย์ก็มองมาทางผมแล้วพูดเชิงขอร้องให้ช่วยโดยที่ผมยังไม่ทันได้ขยับตัว ผมเลยอึ้งชะงักไปวูบหนึ่งเพราะอาจารย์พูดจบก็รีบเดินออกไปข้างนอกทันที โบกี้หันมามองผมวูบหนึ่งแล้วยิ้มให้ เพราะปกติแล้วผมเป็นเด็กเรียนที่สนิทกับพวกอาจารย์พอสมควร จึงมีหลายครั้งที่อาจารย์ร้องขอให้ผมช่วยเรื่องแบบนี้เป็นปกติ

        ปกติผมก็มักจะช่วยตลอด เพียงแต่ตอนนี้ผมมีนัดกับแป้ง คำขอของอาจารย์ความจริงไม่มีอะไรมาก เพราะยังไงผมก็ต้องเดินไปทางโรงอาหารซึ่งอยู่ใกล้กับห้องพักอาจารย์อยู่แล้ว แต่ว่าห้องพักอาจารย์อยู่คนละทิศกับห้องวิจัยชั้นสามที่ผมนัดกับแป้งไว้ ถ้าผมจะขนของพวกนี้ไปที่ห้องพักอาจารย์ อย่างน้อยผมก็ต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่ายี่สิบนาทีถึงจะไปเจอแป้งตามนัดหมายได้ แป้งเองก็เหมือนจะเข้าใจข้อนี้ เธอเลยขมวดคิ้วแล้วชำเลืองมองผมแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา

           โบกี้กับแป้งเดินออกไปกับกลุ่มนักศึกษาสาวเพื่อนสนิท ความสัมพันธ์ของเรายังเป็นความลับ เธอก็เลยพยายามไม่แสดงอะไรออกมาให้เป็นที่สงสัย ผมเลยได้แต่ถอนหายใจแล้วเก็บของเดินไปช่วยจัดการเอกสารให้อาจารย์ อย่างน้อยแป้งก็รับรู้เรื่องความจำเป็นของผมแล้ว ผมคิดว่าจะเอาเอกสารไปให้อาจารย์ก่อน แล้วค่อยส่งข้อความคุยตกลงกับแป้งอีกรอบว่าจะเอายังไง

         ผมเดินหอบหิ้วเอกสารเดินอยู่ในกลุ่มเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัย ก่อนจะแยกตัวเดินขึ้นบันไดไปทางห้องพักอาจารย์ที่ไม่ค่อยมีคนมากนัก จากนั้นผมก็หยุดยืนชะงักไปวูบหนึ่ง เพราะว่าที่หน้าห้องพักอาจารย์นั้นมีเรือนร่างสวยเปล่งปลั่งของแป้งในชุดนักศึกษายืนฉีกยิ้มให้ผมอยู่ ผมไม่นึกว่าเธอจะมาดักรอผมที่ตรงนี้

        "แป้งมาทำอะไรตรงนี้"

        "ยืนบื้ออยู่ได้ เอากุญแจมาเดี๋ยวช่วยเปิดประตูห้องพักอาจารย์ให้"

        แป้งไม่ตอบคำถามผม เธอขยับเข้ามาใกล้พร้อมกับยื่นมือคว้าเอากุญแจห้องพักของอาจารย์ออกไปจากมือผม เธอหันซ้ายหันขวาแวบหนึ่งเหมือนจะให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้น จากนั้นเธอจึงค่อยเปิดประตูห้องแล้วเดินเข้าไปด้านใน

        ผมหอบเอกสารเดินตามเข้าไปด้วยความรู้สึกตื่นเต้น ผมแอบจินตนาการเรื่องน่าตื่นเต้นตามประสาผู้ชาย แต่ว่าไม่ได้คาดหวังอะไรมาก ผมไม่แน่ใจว่าแป้งจะกล้าทำเรื่องแบบนั้น เพราะว่าเรื่องที่ผมจินตนาการอยู่มันออกจะอันตรายถึงขั้นโดนไล่ออกอยู่สักหน่อย ผมกำลังจินตนาการฉากผมนัวเนียกับแป้งในห้องพักอาจารย์ ต่อให้แป้งเป็นสาวเปรี้ยวร้อนแรงใจกล้าขนาดไหน ผมก็ไม่คิดว่าแป้งจะกล้าทำเรื่องแบบนี้

        ผมคิดด้วยความตื่นเต้น และดูเหมือนว่าสิ่งที่ผมแอบกลัวและแอบคาดหวังจะเป็นจริง ขณะที่ผมวางเอกสารบนโต๊ะทำงานของอาจารย์ ผมก็ได้ยินเสียงปิดประตูใส่กลอน พอผมหันหน้าไปมองแป้งก็เดินตรงดิ่งมาหาผมพร้อมกับสายตาหวานฉ่ำร้อนแรง

        แป้งไม่พูดไม่จาอะไรทั้งสิ้น เธอยกสองแขนขึ้นโอบรอบคอผมพร้อมกับเขย่งเท้าเสนอหน้าปากจิ้มลิ้มจูบกับปากของผม ผมอึ้งไปวูบหนึ่งด้วยความตกใจ แต่พอลิ้นนุ่มนิ่มของเธอเริ่มสอดเข้ามา ผมก็กอดเธอแน่นและตวัดลิ้นจูบตอบแบบไม่ต้องใช้สมองคิดให้มากความ

        แป้งส่งเสียงหอบหายใจตอนที่เราจูบกัน รสจูบของเธอในตอนนี้ร้อนแรงมากกว่าที่เราเคยทำกัน สองมือของเธอลูบไล้ไปทั่วหลังคอของผม ท่าทางของเธอเหมือนจะอดอยากอัดอั้นมานาน ตอนนี้อารมณ์ของเธอก็เลยระเบิดตูมออกมาชุดใหญ่

        "แป้ง ตรงนี้ไม่ดีมั้ง ไปที่อื่นกันดีกว่า"

        "ที่นี่แหละ หนุ่มก็รีบทำหน่อยซิ น่าจะทัน"

        ระหว่างที่กำลังจูบนัวเนียกันอยู่ ผมพยายามส่งเสียงห้ามเตือนสติแป้ง แต่ดูเหมือนเธอจะไม่สนใจ อารมณ์ของผมเองก็โดนแป้งจุดขึ้นมาเหมือนกัน ผมเลยปล่อยเลยตามเลย จัดการจูบปากเธอหนักหน่วงกว่าปกติ แต่พอผมเอื้อมมือทำท่าจะขยำหน้าอกของเธอ แป้งก็สะดุ้งรีบถอนจูบและยกมือขึ้นปัดออกแล้วส่งเสียงร้องห้าม

        "อย่า ... เดี๋ยวเสื้อนักศึกษายับ"

        เธอมองผมหน้าแดงก่ำในขณะที่ผมมองเธอแบบงง ๆ เหมือนปรับอารมณ์ตัวเองไม่ทัน ก่อนหน้านี้เธอร้อนเหมือนไฟ แต่พอผมจะเดินหน้าลุย เธอก็ดันปัดป้องจนผมทำตัวไม่ถูก

        "หนุ่มถอดเสื้อผ้าก่อนซิ จะได้ไม่ยับ เร็วเข้าทำเวลาหน่อย"

        แป้งเหมือนจะเข้าใจว่าผมคิดอะไร เธอเลยส่งเสียงพร้อมกับมองค้อน จากนั้นแป้งก็เริ่มเอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอเองออกทีละเม็ดอย่างรวดเร็ว

        ผมกระพริบตาปริบ ๆ มองดูแป้งถอดเสื้อนักศึกษา แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าแป้งมีเหตุผล แต่ผมยังปรับอารมณ์ไม่ทัน เลยหันมองไปรอบ ๆ ห้องพักส่วนตัวของอาจารย์ด้วยความลังเล สถานที่ในตอนนี้ออกจะไม่ค่อยเหมาะสมสักเท่าไหร่ในการทำเรื่องอย่างว่า เพราะมีความเสี่ยงสูงเกินไป

        จะอย่างไรหลังจากที่ผมเห็นแป้งถอดเสื้ออวดความขาวโพลนของเนื้อเนียนแล้ว ความลังเลอันน้อยนิดของผมก็หมดไปในทันที ผมรีบขยับตัวถอดชุดนักศึกษาของตัวเองออก ในขณะที่แป้งวางเสื้อนักศึกษาลงไปบนโต๊ะและเริ่มถอดกระโปรงออก

        เพียงแค่แวบเดียวแป้งนักศึกษาสาวสวยติดอันดับของมหาวิทยาลัยก็ยืนเปลือยอยู่ข้างหน้าผม ร่างขาวโพลนของเธอกำลังเปล่งประกายความสวยร้อนแรงออกมาจากทุกซอกมุมตั้งแต่หัวยันเท้า ส่วนผมเองก็กำลังยืนเปลือยอวดหนอนน้อยที่แข็งผงาดเป็นพญามังกรอยู่เหมือนกัน

         เราสองคนมองสำรวจกันและกันด้วยแววตาร้อนแรงครู่หนึ่ง ผมรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจแปลก ๆ ที่กำลังจะมีอะไรกับแป้งในห้องพักอาจารย์ แป้งเองก็คงจะรู้สึกแบบเดียวกัน เพราะว่าผมสังเกตเห็นอารมณ์ร้อนรักของเธอได้ผ่านทางแววตาคู่นั้น

         แป้งเป็นฝ่ายเสนอตัวเข้าหาผมก่อนอีกครั้ง เรากอดแนบและจูบปากแลกลิ้นกันพัลวัน ผมจูบพลางเอื้อมมือขยำขยี้ก้อนเนื้อนุ่มนิ่มของเธอไปพลาง ระหว่างนั้นแป้งก็เอื้อมมือคล้องรอบคอผมไว้ แล้วขยับยกขาขึ้นมาพาดบนบั้นเอวของผมทีละข้าง ตอนนี้ผมเลยเป็นฝ่ายอุ้มเธอเอาไว้เหมือนท่าลิงอุ้มแตงที่เคยเห็นในสารคดีชีวิตสัตว์โลกของประเทศญี่ปุ่น

        ผมรู้แล้วว่าเธอกำลังอยากจะทำอะไร ผมเลยช่วยขยับตัวเอื้อมมือลงไปขยำที่สะโพกทั้งสองข้างเพื่อช่วยรับน้ำหนัก แป้งเองก็เอื้อมมือมาจับของผมแล้วขยับสะโพกยุกยิกอีกไม่กี่ครั้งมังกรน้อยของผมก็เริ่มมุดหัวเข้าไปในร่องได้สำเร็จ

        ผมรู้สึกกินแรงนิดหน่อยเพราะต้องอุ้มน้ำหนักของแป้งเอาไว้ แต่แป้งเป็นคนตัวเล็กอยู่แล้วผมเลยพอไหว ตอนนี้พอเราขยับจนมุดเข้าไปได้สุดลำ แป้งก็ตัวกระตุกผวากอดผมแน่น เธอส่งเสียงหอบครางกระเส่าน่าฟังออกมาจนผมยิ่งรู้สึกหื่นกว่าเดิม

        "หนุ่มจ๋า ขยับเร็วหน่อย อูย"

        แป้งส่งเสียงร้องขอ ผมเลยช่วยจับสะโพกของเธอและเริ่มขยับสะโพกตัวเอง แรก ๆ ผมยังไม่ค่อยถนัดกับท่านี้เลยเคลื่อนไหวยากอยู่สักหน่อย แต่พอเริ่มเข้าที่ขยับกระแทกได้สุดทาง แป้งก็ตัวกระตุกเกาะผมแน่นพร้อมกับส่งเสียงสูดปากครางออกมาดังกว่าเดิม

        ผมยืนขยับบั้นเอวกระแทกพลางสูดปากด้วยความเสียวและความตื่นเต้นระทึก ผมมองไปรอบห้องด้วยความกังวลเล็ก ๆ ถึงห้องนี้จะเป็นห้องพักส่วนตัวที่ปิดมิดชิด แต่ผมก็ไม่แน่ใจว่าเสียงครางของเราสองคนจะดังทะลุกำแพงไปถึงห้องข้าง ๆ ที่มีอาจารย์อยู่หรือเปล่า

        จะว่าไปสภาพในตอนนี้ก็คล้ายกับตอนที่ผมแอบมีอะไรกับแป้งตอนโบกี้นอนบนเตียง ซึ่งผมยอมรับเลยว่าถึงมันจะเสี่ยงมีเรื่องแต่ก็ตื่นเต้นเร้าใจมากกว่าปกติ ยกตัวอย่างเช่นตอนนี้ถ้าบังเอิญมีใครรู้เรื่องขึ้นมาล่ะก็ พวกเราสองคนอาจจะโดนไล่ออกจากมหาวิทยาลัยด้วยโทษร้ายแรงก็เป็นไปได้

        ความกลัวก็ส่วนความกลัว ความหื่นก็ส่วนความหื่น ถึงผมจะกลัวแต่ผมก็ไม่คิดจะหยุดตัวเอง ผมยืนอุ้มแป้งพร้อมกับขยับกระเด้าเอวซอยกระแทกใส่แป้งหนักขึ้น ผมกระซิบให้เธอเบาเสียงครางลงหน่อย แต่แป้งดูเหมือนจะสติหลุดควบคุมตัวเองไม่อยู่ร้องครางออกมาเสียงดังกว่าเดิม ผมเลยต้องประกบปากจูบเพื่อปิดปากเธอเอาไว้

        พอปิดปากแล้วเสียงครางของแป้งก็เบาลง เหลือแต่เพียงเสียงครางในลำคอ ผมไม่ค่อยแน่นักใจว่าเสียงกระแทกเอวด้วยความเมามันของผมมันจะดังกว่าเสียงครางหรือเปล่าแต่ก็ช่างมันเถอะ ตอนนี้ยังไงก็หยุดไม่อยู่แล้ว