โบนัสน่ารักนะครับ ผมก็ไม่รู้ว่าผู้หญิงยังไงน่ารักไม่น่ารัก แต่คนไหนที่ผมถูกใจก็คนนั้นแหละครับ...น่ารัก โบนัสก็หน้าตาสวยงาม วันนี้โบนัสรวบผมไว้ข้างหลังทำให้เห็นหน้าของเธอกลมๆ แก้มยุ้มน่ารัก
โบนัสน่ารักนะครับ ผมก็ไม่รู้ว่าผู้หญิงยังไงน่ารักไม่น่ารัก แต่คนไหนที่ผมถูกใจก็คนนั้นแหละครับ...น่ารัก โบนัสก็หน้าตาสวยงาม วันนี้โบนัสรวบผมไว้ข้างหลังทำให้เห็นหน้าของเธอกลมๆ แก้มยุ้มน่ารัก
โบนัสนำทางผมเข้าช่องทางเธอ ผมกดเข้าไป รู้สึกว่าลำควยแทงขึ้นไปตามช่องทาง มันก็เสียวดี แต่ดูเหมือนโบนัสจะเจ็บ ผมเลยปรับให้โบนัสก้มหน้าลง ช่องทางเธอก็อยู่ในตำแหน่งที่ดีกว่า จากนั้นคนที่เสียวกลายเป็นผมเอง ท่านี้มันสนุกมากๆ ควยเข้าลึก โบนัสเองก็เสียวมาก จังหวะการบีบแน่นชัดเจนมากๆ ผมชำเราเพื่อนสาวแบบไม่ยั้ง โบนัสกรีดร้องใต้หมอน เธอถึงจุดอีกแล้ว การบีบในท่านี้หนักแน่นกว่ามาก ผมเริ่มไม่ไหวแล้ว แต่คิดว่าจะลองอีกท่า โดยให้โบนัสนอนตะแคงแล้วเอาขาเดียวมาพาดบ่า คราวนี้ผมเห็นช่องทางชัดขึ้นเลยจับปลายควยไปที่ช่องนั้นแล้วกดรวดเดียวยาวๆ จนมิดลำ โบนัสร้องลั่น มันขูดโพรงของเธอรุนแรง และเสียดสีหนักหน่วง ผมเร่งเร็วขึ้น ๆๆๆๆ จนโบนัสเงียบไป และเกร็งตัว บีบรัดจนผมไม่ไหวแล้ว ผมน้ำแตกออกมาเต็มที่ ในจังหวะเดียวกับที่โบนัสก็เสร็จสมพร้อมกัน
"โหย เสียวว่ะ ป้อง วันนี้เสียวมากเลย เธออ่ะ...บอกให้ดูหนังโป๊นานแล้ว เนี่ย เรียนรู้เร็วมากๆ ดูไปทีเดียวเอง....เก่งเลย..."
"ใครบอกดูทีเดียวอ่ะ 55555"
"เฮ้ย...อย่าบอกนะว่าแอบดูหนังโป๊แล้วชักว่าวช่วงอ่านหนังสือด้วย"
ผมยิ้มและส่ายหน้า
"ไม่หรอก ดูทีเดียวกะเธอแหละ ไม่เจ็บแล้วนะวันนี้"
"ไหนเอาถุงยางมาดูซิ แตกหรือเปล่า"
เธอสอนผมถอดมันออก แล้วม้วนผูกมันก่อนเอาทิชชูมาห่อมิดชิดแล้วทิ้งถังไป น้ำที่เต็มส่วนหัวของถุงยางมันมากมาย ยังดีที่แม้เป็นครั้งสอง..มันไม่ทำให้ผมเหลือน้ำน้อยมากผิดปกติ จนโบนัสแปลกใจ
"อืมม์ วันนี้ดีมากๆ เรารักเธอจัง...ป้อง"
ผมก้มลงจูบโบนัส ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมก็คงแสดงความรักเต็มที่ แต่ตอนนี้มันเหมือนมีอะไรในใจ ผมไม่น่าทำโมโนเลย ผมกอดโบนัสและหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อนจากวานนี้ โบนัสเข้าใจว่าผมยังไม่สร่างเมาก็เลยนั่งดูทีวีปล่อยผมหลับไป แต่พอตื่นมา โบนัสกำลังหยิบกางเกงในผมที่เปื้อนเลือดสาวขึ้นมาดู
"มีไรเหรอโบนัส..."
"เลอะเลือดอะไรเนี่ย..."
"เลือดอะไรเหรอ"
"นี่ไง...ติดที่กางเกงใน"
ผมใจหายวาบ มันคือเลือดสาวของโมโนนั่นเอง ทำไมผมไม่รอบคอบแบบนี้นะ
"อ๋อ...แผลสะเก็ดที่ขาเรามั๊ง เราคันเลยมือไปโดนเลือดออก พอถอดกางเกงในจะไปอาบน้ำคงเปรอะโดน"
เพื่อความสมจริง ผมแอบแกะสะเก็ดที่หน้าแข้งจริงๆ จากแผลยุงกัด ผมเกาจนเป็นแผลเป็นสะเก็ด แต่ปริมาณเลือดมันไม่ได้มากมายเลย เมื่อเทียบกะที่เลอะอยู่บนกางเกงใน
"ไหนมาดูซิ ขาไหน เมื่อกี้ไม่เห็นเลย อ๋อ นี่เอง โอ๊ย...แผลมันเล็กนิดเดียวนี่"
"คือตอนนั้นไม่รู้ตัวไง มันไหลมาแยะแล้ว รู้อีกทีคืออาบน้ำ"
โบนัสพยักหน้า ผมไม่ใช่คนที่โกหกคนอื่นได้เก่ง ผมรู้ว่ามันไม่หมดจดหรอกครับ โบนัสยังคงสงสัย แต่ผมกลบเกลื่อนเรื่องอื่น
"วันนี้ดูหนังรอบไหนดีอ่ะ นี่ก็เกือบสิบโมงครึ่งแล้ว..."
"อืมม์...ไปสิ กินข้าวกันก่อนนะ"
................................................
ผมกับโบนัสเราเป็นแฟนอย่างสมบูรณ์แบบ ออกหน้าออกตาและเป็นที่อิจฉาของเพื่อนหลายคน เรามีความสุขกันจนปิดเทอมกลาง ผมพาโบนัสไปหาพ่อแม่ที่พิษณุโลก และโบนัสก็พาผมไปหาพ่อแม่เธอที่เพชรบุรี เรื่องของโมโนก็สร่างซาลงไป ผมไม่ได้ยุ่งกับเธออีก ก็รักษาสัญญา...ติวหนังสือเข้มข้นให้โมโนทุกวัน และผมก็ทำแบบนั้นจริงๆ ไม่มีเรื่องอื่น โบนัสก็รู้เรื่องที่ผมรับติวให้โมโน เธอไม่สงสัยเลยว่าเพราะอะไร ส่วนเรื่องนั้น..ผมมีอะไรกับโบนัสน้อยมาก เดือนละครั้งสองครั้งเอง ทั้งที่ผมอยาก แต่ผมไม่ค่อยกล้าขอโบนัส... ผมก็ไม่ได้ขาดอะไร...เรามีความสุขจนกระทั่งผ่านพ้นปีใหม่
"ไอ้ป้อง เย็นนี้นะ มึงมาช่วยกูเลย แม่งจะทำไม่ทันแล้ว ... อะไรนะ อ๋อ เดี๋ยวกูโทรไปขอโบนัสให้ ดีเลยเอามันมาด้วย หา...ไรนะ อยู่เลยเหรอ เออ ดีๆ....มาๆ ให้กูคุยเลย"
เสียงของไอ้เพชรโทรมาลากผมไปช่วยมันทำเพลตงานบอล ซึ่งเหลืออีกมากที่ยังไม่เสร็จ และเหมือนไม่มีคนช่วยซ่อมมากนัก ผมไม่ค่อยสนใจเรื่องแบบนี้ ผมสนใจแต่โบนัสเสมอ ผมกับโบนัสกำลังจะกลับบ้าน...
"ไปสิป้อง เออน่า ไปเหอะ เดี๋ยวไอ้เพชรมันหาว่าเราไม่ช่วย แต่โบนัสกลับบ้านก่อนนะ วันนี้เรา เอ่อ...มีเมนส์อ่ะ นั่งไม่ค่อยสะดวก เดี๋ยวเรากลับบ้านนะ ไว้พรุ่งนี้เจอกัน"
ผมเจอไอ้เพชร ซึ่งเป็นนักกิจกรรมมาตั้งแต่สมัยอยู่โรงเรียนแล้ว แต่ไม่มีใครช่วยมันเลยจริงๆ น่าสงสารมันเหลือเกิน ผมเห็นว่าพรุ่งนี้วันเสาร์ว่างๆอยู่ ผมตัดสินใจช่วยยัยเพชรนั่งทำ
"เหลืออีกสองอาทิตย์ แกว่าชั้นทำคนเดียวจะเสร็จทันมั๊ย"
"ไม่มีทางทัน แล้วทำไมทีมแกเหลือคนแค่นี้อ่ะ"
"ไม่รู้มัน ตอนแรกก็มากันสิบกว่าคน ทำไปทำมาเหลือกูคนเดียวเนี่ย"
ผมนั่งช่วยไอ้เพชรทำเพลท เราอยู่กันแค่สองคนเท่านั้น น่าสงสารมัน ไอ้เพชรเป็นคนที่ไม่ค่อยขึ้นกะใครมากนัก บินเดี่ยวได้อย่างเก่ง แต่เพื่อนมันก็แยะอยู่ ด้วยความที่มันเป็นทอม...ก็ไปกะผู้หญิงลำบาก กะผู้ชายก็ลำบาก ไอ้เพชรมีผมเป็นเพื่อนสนิทซึ่งผมเองก็ไม่เก่งเรื่องสังคม เพื่อนฝูงน้อย เลยพอเข้ากันได้ หกโมงแล้ว ผมชวนไอ้เพชรไปกินข้าวก่อนแล้วค่อยกลับมาทำ และพอกลับมาจากกินข้าวเราก็นั่งทำกันไปคุยกันไป
"ถามจริงเหอะ ฟันไอ้โบไปยัง"
"เฮ้ย...ถามอีกแล้ว แกไมไม่ถามโบนัสวะ"
"ชั้นซี้กะแกมากกว่าไอ้โบนัส แต่ดูมันก็รักแกมากอยู่นะ"
"อืมม์ ก็ชอบมันเหมือนกัน"
"แก...แม่ง สมัย ม 6 กะตอนนี้เป็นคนละคนเลย สมัยนั้นเหมือนหุ่นยนต์ว่ะ ไม่ค่อยมีชีวิตจิตใจ หลังจากเจอมีแฟนค่อยเป็นคนหน่อย ความจริงแกก็หล่ออ่ะนะ แต่เสือกเป็นหุ่นยนต์เลยไม่มีใครเอา ถ้าแกเป็นเหมือนแบบนี้นะ โห...มีแฟนตั้งแต่ ม ปลายแล้ว"
"เออ ช่างกูเหอะ..."
"แล้วไอ้พวกพี่ปีสองมันพาพวกแกไปขึ้นครูยังอ่ะ.."
"ไรวะ กูไม่เห็นรู้เรื่อง..."
"ใครพี่รหัสแกวะ อ้อ...พี่แหวว อดเลยมึง ได้ยินว่าพวกที่มีพี่รหัสผู้ชาย น้องรหัสผู้ชายเค้าไปกัน เฮ้อ ถ้ามึงไม่มีไรกะไอ้โบนัส มึงคงยังจิ้นอยู่"
"มึงทำไมเป็นห่วงกูจังเรื่องนี้"
"กูกลัวมึงทำไม่เป็น 55555"
สี่ทุ่มกว่าแล้ว ทั้งมืดและทั้งเงียบ หลังจากโทรหาโบนัส ผมชวนไอ้เพชรกลับบ้าน แต่บ้านไอ้เพชรอย่างไกล บางแค นั่งรถเมล์อย่างเดียวก็เกือบชั่วโมงแล้ว ผมประมาณแล้วถ้าไปส่งมัน ผมคงถึงบ้านเที่ยงคืน...
"เออ กูนอนนี่แหละ ไม่มีไรหรอก เดี๋ยวล้อคห้อง มึงกลับเหอะ"
"เฮ้ย... ได้ไงวะ มึงไม่กลัวผีเหรอ"
"ผีไรวะ มาดิ..."
"ผีอ่ะไม่เท่าไหร่หรอก แต่คนอ่ะดิ มึงอาจตายได้"
"คนมากูยิ่งชอบเลย ยิ่งผู้หญิงยิ่งชอบมาก"
"แล้วกูเป็นผู้ชายนี่....มึงจะไปนอนบ้านกูมั๊ยอ่ะ อย่างน้อยก็ดีกว่าที่นี่"
"มึงจะหลอกฟันกูอ่ะดิ...5555 แต่ถึงมึงจะฟันกู...กูก็จะไปนะ"
แล้วไอ้เพชรก็กลับหอกะผม ไอ้เพชรเคยมาส่งที่หอแล้ว มันก็ไม่ใช่ที่แปลกใหม่ แต่โมโนเห็นผมเดินเข้าหอมากะเพชร เธอจำเพชรได้ดีถึงวันที่มาส่งผมแล้วผมเมาเละหลับคาลานบ้าน
"เชี่ย...เนี่ยนะห้องมึง ตดทีเดียวแม่งเหม็นทั้งห้องมั๊ยเนี่ย"
"เออ น่า เอาเหอะ มึงนอนเตียงแล้วกัน กูนอนพื้น"
"มึงไม่บอกกูก็ทำอยู่แล้ว..."
"เอ้า ผ้าเช็ดตัว...ไปอาบน้ำซะมึง อ้อ บ้านกูไม่มีน้ำอุ่นนะ"
"เชี่ย หนาวตายห่า แล้วอาบได้ไงวะ"
ไอ้เพชรบ่นปอดแปดก่อนเดินไปอาบน้ำ ผมเก่งขึ้นมาก ผิดกับสมัย ม 6 ใครจะมาห้อง...ผมไม่ให้มาหมด รบกวนเวลาอ่านหนังสือของผม ไอ้เพชรเองก็เคยอยากมา...ผมเตะสกัดจุดไม่ให้มา แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นผมชวนไอ้เพชรมาห้อง มันเป็นผู้หญิงคนที่สามแล้วที่เข้าห้องผม
"อ่ะ เสร็จแล้ว มึงไป อาบได้แล้ว..."
ผมเดินเข้าห้องน้ำไป และแล้ว...ไอ้เพชรก็ปล่อยกลิ่นตัวมันทิ้งไว้ มันไม่เหมือนของโบนัส แต่ยังไงก็คือกลิ่นของผู้หญิง ผมเองก็ห่างเหินกิจกรรมกะโบนัสมาหลายวันแล้ว ครั้งสุดท้ายของเราคือเมื่อปีใหม่ พอผมคิดถึงโบนัสบวกกับกลิ่นตัวของไอ้เพชร มันเริ่มปลุกเร้าให้ควยผมมีอาการขึ้นอีกครั้งหลังจากสงบมาเกือบ 2 อาทิตย์ ผมรีบอาบน้ำออกมาก่อนไอ้เพชรจะสงสัย