"หึ หึ เอ็งรู้จักโปรแกรมตัวนี้ป่าววะไอ้หนุ่ม"

        ไอ้โป้งยิ้มกริ่มดีใจที่เห็นผมเริ่มสนใจ มันกดโทรศัพท์มือถือของมันยิก ๆ แล้วยื่นมาให้ผม ผมมองแล้วก็พยักหน้าตอบมัน เพราะว่าอันนี้คือโปรแกรมที่กำลังดังในเนต มันคือโปรแกรมสำหรับถ่ายภาพสดผ่านทางอินเตอร์เนต พวกหนุ่มสาวหน้าตาดีใช้โปรแกรมนี้บันทึกภาพตัวเองเพื่อเรียกแฟนคลับ ยิ่งมีคนเข้าไปดูเยอะ ก็จะยิ่งได้รับเงินส่วนแบ่งจากทางบริษัทมากขึ้น ส่วนใหญ่ก็จะออกแนวอวดความสวย อวดนม หรือหนักไปถึงขั้นปล่อยฉากร่วมรักออกอากาศ

        โปรแกรมนี้กำลังดัง เพื่อนในมหาวิทยาลัยแอบตามกันทุกคน และผมก็เป็นคนหนึ่งที่ติดตามอยู่ห่าง ๆ ถึงจะไม่ขนาดจ่ายเงินเพื่อตามดู แต่ก็เคยแอบเข้าไปส่องหาอะไรดี ๆ ในนั้นบ่อยครั้ง ยกเว้นช่วงหลัง ๆ ที่ผมได้คบกับโบกี้กับแป้ง ผมก็ไม่ได้เข้าไปเลย เพราะโดนสองสาวดูดพลังความหื่นไปจนหมด

        "รู้จักซิวะ แล้วโปรแกรมนี้คือยังไง"

        "ว่าแล้วว่าเอ็งต้องรู้จัก โปรแกรมนี้นะเว้ย นายแบบนางแบบเพียบ มีทั้งแบบธรรมดาใส ๆ ทั้งแบบอวดเนื้อหนังมังสาแต่ไม่ให้เห็นหน้า กับแบบที่อวดหมดทั้งหน้าทั้งตัว เพราะว่ายิ่งมีคนเข้าชมเยอะก็ยิ่งได้เงินเยอะ นอกจากจะได้เงินจากสินค้าที่อยากเข้าไปโฆษณา ยังจะได้เงินของขวัญจากคนเข้าดูที่ยอมทุ่มจ่ายอีกต่างหาก"

        "แล้วยังไง?"

        "พวกระดับดาราอันดับบนหน่อย หาเงินได้เดือนละเป็นแสน บางคนรับงานนอกได้เงินจากเสี่ย ๆ ยิ่งได้เยอะเข้าไปอีก เอ็งเคยเล่นโปรแกรมนี้แล้ว เอ็งเคยส่องผู้หญิงคนนี้หรือเปล่า น้อง Snow White สาวในชุดนักศึกษามหาวิทยาลัย ขาว หุ่นดี แต่ไม่ยอมให้เห็นหน้า นาน ๆ ปล่อยของที แต่คนดูเพียบ ได้เงินมากไม่เบา"

        ไอ้โป้งมันอธิบายพลางยื่นโทรศัพท์มือถือมาให้ผมดูอีกรอบ คราวนี้บนหน้าจอคือห้องส่วนตัวของนางแบบรายหนึ่ง ผมมองชื่อแล้วพอจะคุ้น ๆ เพราะว่าเคยแอบส่องคนนี้ และเพื่อน ๆ ก็คุยเรื่องนางแบบคนนี้กันเยอะพอควร นางแบบคนนี้ใช้ชื่อแฝงว่า Snow White ที่แปลว่าหิมะขาว ทุกคนก็เห็นว่าเหมาะสมเพราะว่าเธอผิวขาว หุ่นน่ารัก ถึงจะไม่ยอมให้เห็นหน้า แต่แค่เห็นร่างขาว ๆ ในชุดนักศึกษา อารมณ์กลัดมันของผู้ชายก็กระชุ่มกระชวยมากพอควรแล้ว

        ผมมองภาพบนหน้าจอแล้วพยายามเดาเรื่องที่ไอ้โป้งพยายามบอก แต่ก็ยังนึกเชื่อมโยงอะไรไม่ได้ ผมยังไม่รู้ว่ามันจะให้ผมดูนางแบบคนนี้ไปเพื่ออะไร ไอ้โป้งก็ใจเย็นเปิดให้ผมดูไปเรื่อย ตอนนี้มันเปิดคลิปเก่า ๆ ที่ผมเคยดูแล้ว เป็นคลิปที่นางแบบคนนี้ยืนเต้นและถอดเสื้อผ้านักศึกษาออกทีละชิ้นจนเหลือแต่ยกทรงกับกางเกงใน ผมเองก็เคยสูญเสียน้ำให้กับคลิปนี้ แต่แอบเสียดายที่เธอตั้งมุมกล้องต่ำให้เห็นแต่ร่างกายไม่ยอมให้เห็นหน้า ผมเลยไม่รู้ว่าตัวจริงเธอสวยหรือเปล่า

        ไอ้โป้งมันเปิดคลิปให้ผมดูไปเรื่อย ๆ ส่วนใหญ่ผมจะดูแล้วเกินครึ่ง ถึงจะมีบ้างที่ผมไม่ได้ดู แต่ส่วนใหญ่ก็จะออกแนวคล้ายกัน คือเต้นอวดสัดส่วนในเสื้อผ้าแบบต่าง ๆ แต่ไม่ให้เห็นหน้า และไม่ได้ถอดยกทรงหรือกางเกงในออกมา

        พอดูไปหลายคลิป ผมก็เริ่มสะกิดใจขมวดคิ้วเพราะรู้สึกคุ้น ๆ กับอะไรบางอย่าง ผมไม่ได้หมายถึงตัวนางแบบ แต่ผมหมายถึงฉากหลังซึ่งเป็นห้องนอนที่ผมรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยเห็น แรก ๆ ผมไม่ได้สังเกตเลยนึกไม่ออก แต่พอเริ่มสังเกตเห็นผมก็เริ่มนึกออกว่าฉากหลังนั้นเหมือนกับห้องของใคร

        ผมเริ่มตกใจแต่ว่าผมเป็นคนหน้านิ่งพอควร ผมพยายามระงับไม่แสดงท่าทีตกใจออกมา แล้วหันไปมองไอ้โป้งแสร้งทำท่าสงสัยมันจะให้ผมดูอะไรนักหนา ไอ้โป้งตอนนี้กำลังเขม็งตามองผมเหมือนพยายามจับอะไรบางอย่าง ผมเลยเริ่มเหงื่อตกรู้สึกเหมือนเกือบเสียท่าไอ้โป้งมัน

        ถึงจะยังไม่แน่ใจ แต่ผมคิดว่าไอ้โป้งมันกำลังแอบทดสอบผม ถ้าผมแสดงท่าทีตกใจแปลกใจ มันก็จะรู้ทันทีว่าผมรู้จักกับห้องที่ว่า และมันก็คงจะเดาได้ว่าผมเคยเข้าไปห้องนั้นและต้องเคยมีอะไรบางอย่างกับผู้หญิงคนนั้น

        "แล้วยังไงต่อไอ้โป้ง แกจะเอาคลิปพวกนี้มาให้ดูทำไม หรือแกจะรู้ว่านางแบบคนนี้คือใคร"

        ผมแสร้งตีหน้านิ่งแล้วถาม ไอ้โป้งมองผมอีกครู่ใหญ่แล้วทำท่าผิดหวังเล็ก ๆ ออกมา ผมเลยแอบโล่งใจ เพราะรู้สึกว่ามันคงจะหายสงสัยผมแล้ว อย่างน้อยก็ในตอนนี้ ส่วนในอนาคตก็ค่อยว่ากันอีกที

        "คือแบบนี้นะไอ้หนุ่ม รู้แล้วปิดปากเงียบไว้เลย ปกติแล้วไม่มีใครรู้หรอกว่านายแบบนางแบบคือใคร เรื่องความปลอดภัยสำคัญมาก แต่ไอ้โปรแกรมเนี่ย มันเป็นบริการของบริษัทพ่อข้าเอง ข้าก็เลยมีเส้นสายอะไรสักหน่อย"

    "ทีแรกข้าก็แค่ติดใจนางแบบคนนี้ แต่ลองติดต่อไปแล้วเธอไม่ขายตัว ข้าเลยลองแอบสืบข้อมูลเพิ่ม ก็เลยได้รู้ชื่อนามสกุล เพราะว่าต้องลงทะเบียนไว้รับเงิน แถมนอกจากจะรู้ชื่อนามสกุลแล้ว ข้ายังแอบเข้าไปค้นในคลิปที่นางแบบเธอส่งขึ้นระบบแต่ไม่ได้เผยแพร่ แถมยังลบทิ้งไปก่อนด้วย"

        ไอ้โป้งพูดถึงตรงนี้ก็ยิ้มกริ่มอีกรอบ มันกดโทรศัพท์มือถือของมันยุกยิกแล้วยื่นให้ผมดู จากนั้นผมก็ต้องชะงักดูด้วยความตกใจ ภาพบนหน้าจอตอนนี้เห็นรูปร่างหน้าตาของนางแบบอย่างชัดเจน เธอคือนางแบบที่ใช้ชื่อ Snow White คนเดิม แต่ที่แตกต่างก็คือคลิปนี้เปิดให้เห็นหน้าตาสวยน่ารักของเธอด้วย

        เธอสวมใส่ชุดนักศึกษาแล้วเต้นสนุกสุดเหวี่ยง จากนั้นก็เริ่มถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้น สุดท้ายเหลือไว้แต่เพียงกางเกงในตัวเล็กจิ๋ว แต่ถึงแม้จะถอดยกทรงออกเธอก็ยังใช้มือสองข้างเกาะปิดส่วนปลายถันเอาไว้ไม่ให้ใครเห็น ผมเหม่อมองดูภาพใบหน้าของเธอด้วยความตกใจไม่อยากเชื่อ แต่สุดท้ายผมก็ต้องเชื่อเพราะหลักฐานมันชัดคาตา ที่แท้แล้วนางแบบชื่อ Snow White ที่ผมเคยแอบตามส่องนั้นกลับเป็นคนใกล้ตัวจนคาดไม่ถึง เธอคือแป้ง กิ๊กลับ ๆ ที่ผมกำลังจะไปหาที่ห้องนี่เอง

        "คราวนี้รู้แล้วใช่หรือเปล่าล่ะไอ้หนุ่ม สรุปว่านางแบบคนนี้ก็คือแป้ง ที่ข้าตามจีบแป้งก็เพราะเรื่องนี้แหละ น่าเสียดายที่ได้คลิปนี้มาช้าไปหน่อย ไม่งั้นข้าคงเอาไปขู่ขอมีอะไรด้วยแล้ว ตอนนี้เอ็งเข้าใจแล้วใช่หรือเปล่า ถ้าเอ็งเอาคลิปนี้ไปขู่ในจังหวะดี ๆ แล้วใช้ลวดลายสักหน่อย เอ็งต้องได้ฟันแป้งแน่นอน"

        "... เข้าใจแล้ว ... แล้วทำไม แกถึงไม่ทำเองล่ะไอ้โป้ง"

        "ยากว่ะ นอกจากแป้งจะไม่เปิดโอกาสให้เข้าใกล้แล้ว คลิปนี้มันยังครึ่ง ๆ กลาง ๆ แป้งคงไม่อยากปล่อยให้ใครเห็น เพราะมันดูไม่ดี ถ้าไม่ต้องเสียหายอะไรมากแป้งคงอยากเจรจาด้วยไม่ให้หลุดไปไหน แต่ถ้าข้าไปบอกว่าขอมีอะไรด้วย ข้าว่าแป้งคงไม่ยอม อย่างดีแป้งก็แค่ยอมเสียชื่อนิดหน่อย แล้วข้าก็ไม่ได้อะไรเลย เอ็งเข้าใจหรือเปล่าไอ้หนุ่ม"

        ผมฟังแล้วพยักหน้าตาม ไอ้โป้งมันพูดมีเหตุมีผล คลิปที่ว่านี้อาจจะดูไม่ดี แต่สมัยนี้แล้วคลิปแค่นี้ไม่ถือว่ารุนแรงอะไรมาก อย่างดีแป้งก็คงจะอับอายสักหน่อย แต่ถ้าไอ้โป้งจะไปขู่ขอแลกกับการมีอะไรด้วย แป้งคงจะต้องปฏิเสธเพราะไม่คุ้มกัน มองในแง่นี้แล้วไอ้โป้งถือว่ามองการไกล อย่างน้อยมันก็ไม่ได้หื่นอย่างเดียวจนไม่ดูตาม้าตาเรือ

        "แล้วถ้าข้าทำให้ มันจะต่างกันยังไง"

        "ต่างซิวะ อย่างที่บอก ถ้าขู่ขอมีอะไรด้วย แป้งเธอคงไม่ยอม แต่ถ้าเจรจาให้เบากว่านั้น เช่นให้คบกันเป็นแฟน หรือขอแลกกับการไปเที่ยวสองต่อสองสักครั้ง ข้าว่าแป้งคงจะเห็นด้วย แต่ว่าถ้าข้าขอเจรจา แป้งต้องไม่ยอมแน่ ๆ เพราะแป้งไม่ไว้ใจข้าแล้ว ดังนั้นถ้ามีใครสักคนที่ดูไม่ค่อยมีพิษสง อย่างเช่นเอ็งนั่นแหละไอ้หนุ่ม ถ้าเอ็งบอกว่าได้คลิปนี้มาโดยบังเอิญ แล้วขอแลกกับการไปเที่ยวสองต่อสองกับแป้ง เอ็งว่าแป้งจะปฏิเสธหรือว่ายอมรับ"

        "... อืม ก็จริง ... แต่ต่อให้ไปเที่ยวด้วยแล้วจะยังไง"

        "ถ้ายอมไปเที่ยวด้วยก็เรียบร้อย เอ็งไปกับแป้ง ข้าจะตามห่าง ๆ คอยหาโอกาส แต่ว่าเอ็งจะมีตัวช่วยที่สอง ซึ่งก็คือไอ้นี่"

        ไอ้โป้งมันหัวเราะเสียงหื่นพร้อมกับยื่นขวดสีขาวออกมาให้ผม ท่าทางเหมือนมันกำลังจินตนาการไปถึงฉากจัดการแป้งเรียบร้อยแล้วด้วยซ้ำ ผมเลยขมวดคิ้วมองขวดที่มีน้ำใส ๆ อยู่ข้างใน ผมพอจะเดาอะไรบางอย่างออกแล้ว แต่ก็ยังไม่แน่ใจ