สิ้นเสียงพูดของชัดชาย ไอ้เด่นก็ยิงสวนเดาสุ่มมาทางทิศที่เป็นต้นเสียง ให้บังเอิญเสียเหลือเกินที่กระสุนยิงมั่วๆลูกนั้น เจาะ

โดนร่างชัดชายเต็มๆจนเขาล้มกลิ้งลงกับพื้น เจ็บแปล๊บจนแทบสิ้นสติ ก่อนจะค่อยๆชาวุบๆวาบๆ ตรงบาดแผลที่ถูกคม

กระสุนเจาะ

เข็มวินาทีกระดิกเดินไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งถึงเวลา24.00น. ผู้การอภิสิทธิ์ก็ลุกขึ้นจากหัวโต๊ะที่ประชุมวางแผนกัน บรรดา

ผู้ใต้บังคับัญชาต่างลุกขึ้นตามอย่างพร้อมเพรียง

"เอาละครับได้เวลาแล้ว..ผมขออวยพรให้ทุกท่านปลอดภัย และงานของเราสำเร็จเรียบร้อย"

หลังพูดจบผู้การอภิสิทธิ์ก็เดินนำหน้าไปขึ้นรถฮัมเมอร์หุ้มเกราะ จากนั้นบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาต่างทยอยกันไปยังรถที่จัด

เตรียมไว้สำหรับงานปราบนายพลเดชนี้โดยเฉพาะ รถของผู้การอภิสิทธฺค่อยๆเคลื่อนนำขบวนออกจาเซฟเฮ้าส์ กองบัญชาการ

ของกรมสอบสวนคดีพิเศษ จะเห็นได้ว่าในบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาที่ร่วมไปจัดการงานนี้ หาได้มีตำรวจกองปราบหรือตำรวจ

จากสถานี้ตำรจท้องที่แม้แต่คนเดียว เนื่องจากผู้การอภิสิทธิ์เกรงว่า แผนจะรั่วไหล เพราะนายพลเดชนั้นหาใช่คนธรรมดา มี

ตำแหน่งหน้าที่และอิทธิพลในกรมตำรวจอย่างมากมาย

หลังจากที่รถผู้การอภิสิทธิ์เคลื่อนตัวออกไป ได้มีรถแยกกันไปสามทางขบวนแรกตามผู้การไปยังท่าเรือแหลมฉบัง จำนวน

มากกว่าสิบคันรถ ขบวนที่สองมุ่งตรงไปบ่อนกาสิโนย่านทองหล่อ ส่วนรถคันสุดท้ายมุ่งหน้าไปตามถนนสายเอเซีย เพื่อไป

ช่วยเหลือคุณหมิวกับชัดชายที่ถูกคุมขังไว้ โดยที่ไม่รู้ข่าวเลยแม้สักนิดว่าทั้งสองคนได้หนีออกจากที่คุมขังตึกร้างแล้ว และ

กำลังอยู่ในช่วงอันตรายอาจถึงแก่ชีวิตได้ตลอดเวลา

ขบวนรถชุดที่มุ่งหน้าไปบ่อนกาสิโนย่านทองหล่อนั้นถึงจุดหมายปลายทางก่อนเป็นอันดับแรก เริ่มทยอยตัวโอบล้อมพื้นที่

เอาไว้ แต่ยังไม่บุกเข้าทลายรังโจร เพราะจำเป็นต้องรอเวลาของขบวนท่านผู้การก่อนจะได้ลงมือพร้อมๆกัน ส่วนรถที่จะไป

ช่วยเหลือคุณหมิวกับชัดชายนั้น ในแผนการที่วางเอาไว้นั้นให้ลงมือได้ทันที่ที่ไปถึง

"คุณหมิวหยุดครับ อย่ามาทางนั้น..เปรี้ยง!" สิ้นเสียงพูดของชัดชาย ไอ้เด่นก็ยิงสวนเดาสุ่มมาทางทิศที่เป็นต้นเสียง ให้

บังเอิญเสียเหลือเกินที่กระสุนยิงมั่วๆลูกนั้น เจาะโดนร่างชัดชายเต็มๆจนเขาล้มกลิ้งลงกับพื้น เจ็บแปล๊บจนแทบสิ้นสติ

ก่อนจะค่อยๆชาวุบๆวาบๆ ตรงบาดแผลที่ถูกคมกระสุนเจาะ ชัดชายเอื้อมมือไปจับบาดแผลตรงหน้าท้องจากคมกระสุนกด

ไว้แน่น กรามสองข้างขบกันจนเสียงดังกรอด ก่อนจะค่อยๆคืบคลานออกจากจุดนั้นไปทางขวาอย่างแผ่วเบา พยายามไม่

ทำให้ต้นมันสำปะหลังเคลื่อนไหว เพราะมั่นใจว่าไอ้โจรคนที่ยิงเขานั้นมันต้องติดตามาดูผลงานของมันเป็นแน่

ทางด้านคุณหมิวนั้นหลังจากที่เธอได้ยินเสียงตะโกนบอกของชัดชายไม่ให้มาทางนั้น เธอก็หยุดนิ่งไว้ แต่ทันที่ที่เธอได้ยิน

เสียงปืนดังขึ้นพร้อมๆกับสิ้นเสียงร้องบอกของชัดชาย เธอก็ตกใจแทบสิ้นสติ เพราะรู้ว่าคนร้ายคงยิงปืนไปที่ตัวของเขา

ตามต้นเสียงที่ได้ยิน คุณหมิวยกมือไหว้ดินฟ้าภาวนาในใจของให้พระคุ้มครองเขา เพราะไม่แน่ใจว่ากระสุนนัดนั้นยิงถูก

ชัดชายหรือไม่ เนื่องจากเอไม่ได้ยินทั้งเสียงร้อง และไม่ได้เห็นการเคลื่อนไหวอีกเลย คุณหมิวทำได้เพียงหยุดยั้งตัวหมอบ

นิ่งอยู่กับพื้นดินที่ตรงนั้น

ส่วนไอ้เด่นหลังจากที่ลั่นกระสุนไปตามทิศทางของเสียงที่ได้ยินมานั้น มันก็พุ่งตัวหลบตามสัญชาติญาณด้วยกลัวว่าจะถูกยิง

สวนกลับมา แต่ปรากฎว่าหาได้มีไม่ มันจึงค่อนข้างมั่นใจว่าลูกกระสุนที่มันยิงมั่วๆไปนั้นจะต้องถูกเป้าหมายอย่างแน่นอน แม้

ไม่ได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดก้ตาม มันจึงค่อยๆเคลื่อนตัวอ้อมตีวงไปทางด้านหลังของเป้าหมาย หวังจะตามไปดู

ผลงาน ถ้าชัดชายยังไม่ตายมันจะได้เข้าไปยิงซ้ำ

ส่วนชัดชายหลังจากที่เคลื่อนตัวออกจากจุดแรกที่โดนยิงไปแล้ว ก้ค่อยๆลุกขึ้นยืนอย่างระมัดระวัง มองไปตามยอดต้นมัน ก็

เห็นจริงตามที่ตนคาดการไว้ว่าไอ้โจรมันต้องเข้ามาหาตัวเขาที่จุดนั้น แต่มันก็ฉลาดเหมือนกันแทนที่มันจะเคลื่อนตัวตัดตรง

เข้ามา มันกลับเคลื่อนตัวโอบไปด้านหลังเป้าหมาย กะสังหารยิงเขาซ้ำอีกครั้งทางเบื้องหลัง ชัดชายจึงกัดฟันยกมือเล็งปืน

ค้างรอไว้ กะระยะที่มันเข้ามาใกล้พอหวังผลการยิงได้เมื่อไหร่ จึงค่อยลั่นไกปืน

เปรี้ยง! เสียงปืนดังกึกก้องท่ามกลางความมืดสนิทและความเงียบสงัดอีกครั้ง ติดตามมาด้วยเสียงร้องโอ๊ย อย่างเจ็บปวด

จากนั้นไร่มันก็ลู่ไหวไปเป้นทางเมื่อไอ้เด่นโดนยิงเต็มๆเข้าที่หัวไหล่ข้างซ้าย แต่กระสุนยังไม่โดนอวัยวะภายในที่สำคัญ

ของมัน มันจึงเพียงถลาล้มแล้วรีบพุ่งตัววิ่งหนีไปทางท้ายไร่มัน ซึ่งติดกับลำน้ำสายใหญ่ พร้อมกราดยิงมั่วซั่วออกมาติดต่อ

กันเป็นชุดห้าหกนัดตามแสงไฟที่เห็นจากปลายกระบอกปืน จนชัดชายต้องหมอบราบลงกับพื้น รอจนเสียงปืนเงียบลงก็ลุก

ขึ้นยืนมอง เห็นยอดมันไหวลู่ไปเป้นทางยาวไปอีกด้านหนึ่งที่ไม่ใช่เส้นทางที่ตรงไปกระท่อมร้าง และไม่ใช่เส้นทางที่จะกลับ

ไปยังตึกร้างที่คุมขัง

ในขณะเดียวกันที่รถฮัมเมอร์คันที่เดินทางมาช่วยเหลือคุณหมิวกับชัดชายก็มาถึงที่ตึกร้างเช่นกัน กองกำลังจำนวนสามนาย

ต่างพุ่งตัวเข้าไปในตึก หลังจากที่ตรวจดูสถานที่อยุ่ชั่วครู่ พอเห้นว่าไม่มีผู้คนอยู่ที่จุดนั้นแล้ว มีเพียงรถกระบะสีดำสี่ประตุ

คันเดียวที่จอดอยู่ และบนท้ายกระบะนั้นมีศพของผู้ร้ายนอนเสียชีวิตอยุ่เพียงศพเดียว แล้วพลันก็ได้ยินเสียงยิงต่อสู้กันมา

อีกทางด้านหนึ่งของตัวตึกร้าง จุดนั้นมีเพียงแสงไฟวับๆแวมๆ พอมองให้เห็นรางๆ กองกำลังทั้งหมด7นายจึงล่วงรู้ได้โดย

สัญชาติญาณที่ได้รับการฝึกปรือมาว่า เป้าหมายที่ตนเองมาช่วยนั้นคงหนีรอดออกไปได้ก่อนหน้านี้แล้ว และคงกำลังยิงต่อสู้

กันกลางไร่มันที่สูงท่วมหัวอย่างแน่นอน จึงได้พากันกระโดดขึ้นรถฮัมเมอร์ขับตะลุยฝ่าไร่มันสำปะหลังไปยังจุดเป้าหมายทันที

หลังจากชัดชายมองเห็นยอดมันไหวลู่ไปตามทางที่ไอ้เด่นวิ่งหนีไปนั้น เขาก้เคลื่อนตัวพุ่งตามหลังไปทันที แม้จะเจ้บปวดจน

แทบสิ้นสติจากบาดแผลที่ถูกยิง แต่ชัดชายก็จำเป็นต้องตามกัดอย่างไม่ยอมปล่อยในเมื่อไอ้ดจรร้ายมันยังไม่ตาย ชีวิตของ

เขากับคุณหมิวก้ยังไม่ปลอดภัย แม้จะต้องเสี่ยงชีวิต เขาก้จำเป็นต้องแลก เพื่อความปลอดภัย ของคุณหมิว สาวคนที่ชัดชาย

หลงรัก เพราะมันคือรักแรกในชีวิตเสเพลที่ผ่านผุ้หญิงมาอย่างโชกโชน แต่ไม่มีแม้สักคนเดียวที่ชัดชายรู้สึกทั้งรักทั้งห่วงเฉก

เช่นคุณหมิวคนนั้น ทางด้านคุณหมิวนั้นเมื่อไม่ได้ยินเสียงปืนยิงตอบโต้กันสักครู่เธอก็ค่อยลุกขึ้นยืนมองไปตามยอดมันเห้น

มันไหวลู่ไปตามทางเสมือนมีคนสองคนกำลังวิ่งไล่ตามกันอยุ่ เธอมั่นใจว่าคงเป็นชัดชายที่วิ่งไล่ตามไอ้โจรร้าย พลันก็มีแสง

ไฟจากรถฮัมเมอร์สาดส่องวิ่งตรงเข้ามาทางทิศที่ตั้งของกระท่อมร้าง คุณหมิวไม่แน่ใจว่าคนที่ขับรถตะลุยเข้ามานั้นจะเป็น

เจ้าหน้าที่มาช่วยเหลือ หรือจะเป็นกลุ่มโจรที่ยกกำลังมาสมทบกันแน่ เธอจึงตัดสินใจวิ่งตามไปทางที่เห็นชัดชายวิ่งไป

ด้านหน้า

ชัดชายก็เช่นกันที่เห็นแสงไฟจากรถที่สาดส่องวิ่งบุกตะลุยฝ่าไร่มันเข้ามา เขาก็ไม่แน่ใจว่าคนที่มานั้นเป็นกองกำลังช่วยเหลือ

ข้างใดกันแน่ ถ้าเป็นเจ้าหน้าที่มาช่วยเหลือตนเองกับคุณหมิว ชีวิตของเขาและสาวคนรักคงปลอดภัยเสียที แต่ถ้าเป้นฝ่าย

ตรงข้าม คราวนี้คงแย่กันไปใหญ่ที่จะต้องเปิดศึกถึงสองด้านพร้อมๆกัน เขาคงลำบากแน่ เพราะเพียงแค่คนเดียวเขายังไม่

แน่ใจเลยว่าจะปกป้องคุณหมิวให้ปลอดภัยได้แค่ไหน จึงตัดสินใจอย่างรวดเร็วที่จำต้องเผด็จศึกด้านที่พอสู้ไหวไปเสียก่อน

จึงเร่งสาวเท้าวิ่งไล่ไอ้เด่นไปอย่างกระชั้นชิด จนทะลุผ่านไร่มันออกไปถึงริมตลิ่งสายน้ำกว้างใหญ่ ทันได้เห็นหลังของไอ้คน

ร้ายวิ่งลงไปที่ชายน้ำ

ชัดชายวิ่งตามไปทันทีจนห่างกันไม่ถึง30เมตร จึงลั่นกระสุนนัดแรกออกไปเปรี๊ยง! แต่พลาดเป้าหมาย ไอ้เด่นจึงหันกลับมา

ยืนปักหลักนิ่ง ค่อยยกปืนในท่าประทับยิงอย่างบรรจง ในขณะที่คุณหมิวก้วิ่งพ้นไร่มันออกมาในที่โล่ง มองเห็นชัดชายกับไอ้

คนร้ายต่างยืนประจันหน้าห่างกันพอควร จากนั้นทั้งสองก้ต่างลั่นไกกระสุนออกไปแทบจะพร้อมๆกัน เสียงดังเปรี้ยง! เปรี้ยง!