"งั้นเราต้องลงมือกันช่วงที่ไอ้ดาวมันมาส่งอาหารดีมั๊ยครับ..ผมสังเกตุว่าพอมันมาส่งอาหารเย็นแล้ว มันจะไม่กลับเข้ามาดู

พวกเราสองคนเลย จนกว่าเราจะร้องเรียกมัน...." ชัดชายใช้เวลาสังเกตุพฤติกรรมของพวกเหล่าร้ายถึงสองวันจึงรู้ได้

"ค่ะ...จะให้หมิวทำอย่างไรดีคะ..." คุณหมิวตอบรับแล้วสอบถาม ด้วยตัวเธอเองนั้นยังไม่รู้เลยว่าชัดชายจะแก้พันธนาการ

หลุดออกมาได้อย่างไร

"เราต้องใจเย็นๆรอเวลาก่อนครับคุณหมิว.."

ชัดชายรู้ดีว่าในขณะนี้คุณหมิวคงกลัวจนแทบเสียสติ และก้นึกชมเธออยู่ในใจว่าแม้จะรุ้ว่าวันรุ่งขึ้นเธออาจโดนฆ่าตาย แต่

สติของคุณหมิวกลับยังไม่แตกซ่าน ยังสามารถควบคุมสติได้อย่างมั่นคง จนชัดชายมั่นใจว่าแผนการที่ตนเองวางไว้น่าจะ

ประสพผลสำเร็จ

ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นเองที่บ้านของมรว.จักรภพ ก็มีแขกมาเยือนโดยขับรถเบ็นส์สีดำติดฟิล์มสีดำมืดจนไม่สามารถมอง

เห็นแขกผู้มาเยือนรอจนรถเบ็นซ์สีดำเข้าจอดในโรงรถ พร้อมประตูเหล็กบังคับด้วยรีโหมดคอนโทรลปิดลงสนิท บุคคลที่

ก้าวเท้าลงมาจากรถคือผู้การอภิสิทธิ์ บุคคลที่ฉัตรชัยและมรว.จักรภพเฝ้ารอเวลาให้เขามาหา

"พรุ่งนี้ตอนเที่ยงคืน พวกมันจะลงมือกันแล้วครับพี่..." ผู้การอภิสิทธิ์ พูดขึ้นทันที่ที่เข้ามานั่งกันในห้องหนังสือพร้อมกันกัน

ทั้งสามคนคือฉัตรชัย และมรว.เจ้าของบ้าน

"แล้วเราจะทำอย่างไรครับท่าน..." ฉัตรชัยถามขึ้นด้วยความร้อนรนใจ ห่วงใยในความปลอดภัยของคู่หมั้นสาวและน้องชาย

ฝาแฝดของเขา

"ต้องขอโทษพี่ชายกับคุณฉัตรนะครับ ที่ผมไม่ติดต่อกลับ...เพราะผมกำลังวางแผนกันอยู่..รอจนผมแน่ใจว่าพวกนายพลเดช

จะลงมือวันไหน เวลาใด ผมถึงได้มาบอกนี่ไงครับ..."

"แล้วผู้การรู้ที่กักขังลูกหมิวของผมหรือยังครับ..." มรว.จักรภพสอบถามขึ้นมาบ้าง

"ทราบครับพี่ชาย...แต่ที่ผมยังไม่เอากำลังไปช่วยนั้น เพราะไม่อยากให้ทางพวกเค้าไหวตัวน่ะครับ แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ ผม

จะแยกกำลังออกไปสองส่วนทางหนึ่งไปช่วยคุณหมิวกับน้องชายของคุณฉัตร อีกทางหนึ่งบุกจับกุมพวกนายพลเดชที่ท่าเรือ

ครับ...เราจะทำพร้อมๆกันทั้งสองด้าน พี่ชายกับคุณฉัตรไม่ต้องกังวลใจนะครับ ผมเชื่อมั่นว่าครั้งนี้ต้องทำสำเร็จ แล้วทุกคน

จะต้องปลอดภัย..." พอพูดธุระสั้นๆจบ ผู้การอภิสิทธิ์ก็กลับออกไปจากบ้านของมรว.จักรภพทันที

จวบจนเวลาย่ำค่ำ ไอ้ดาวนำอาหารมาให้คุณหมิวกับชัดชายอีกครั้ง แต่ก่อนที่คุณหมิวจะทานอาหาร มันกลับสั่งให้เธอไปอาบ

น้ำเสียก่อน

"นี่แก..ไปอาบน้ำอาบท่าเสียมั่งสิ..เนื้อตัวมอมแมมเหม็นไปหมดแล้ว..ไวๆ สั่งให้ทำอะไรก็ทำสิวะ..."

มันเร่งให้คุณหมิวทำตามที่มันต้องการ จนคุณหมิวและชัดชายต่างงุนงงว่าจู่ๆมันจะมาห่วงเรื่องความสะอาดของคุณหมิวทำไม

หรือว่า...คืนนี้มันจะต้องการเผด็จศึกคุณหมิวกันแน่ หลังจากที่ไอ้ดาวออกคำสั่งคุณหมิวอีกครั้ง เธอก็ค่อยๆเดินไปเข้าห้องน้ำ

พร้อมกับล็อคกลอนแน่นหนา ก่อนจะค่อยๆเปลื้องเสื้อผ้าอาบน้ำตามที่มันสั่ง จนเรียบร้อยคุณหมิวก็เปิดประตูออกมาพร้อมกับ

ใส่เสื้อผ้าชุดเก่า

ไอ้ดาวมันก็นั่งคุมปล่อยให้คุณหมิวทานข้าว พร้อมกันป้อนข้าวให้ชัดชายไปด้วย อาหารมื้อนี้แม้จะไร้รสชาติ แต่ชัดชายก็กิน

เข้าไปเหมือนกับว่ามันเอร็ดอร่อย ไม่มีใครรู้นอกจากตัวของเขาเองที่ต้องการกินให้อิ่ม เพื่อจะได้มีแรงเอาไว้ทำแผนการของ

ตัวเขา พร้อมกับพยักหน้าให้คุณหมิวทานอาหารให้เยอะๆเช่นเดียวกับตนเอง จนเรียบร้อยไอ้ดาวก้มัดมือคุณหมิวเหมือนเคย

อีกครั้งจากนั้นก็ออกไปจากห้องเหมือนเช่นเคย

"คุณหมิวครับได้เวลาแล้ว..." ชัดชายกระซิบบอก พร้อมพยักหน้าให้เธอเดินเข้ามาหาใกล้ๆ

"จะให้หมิวทำอย่างไรคะ..." คุณหมิวยังงงๆว่าชัดชายมีแผนการอย่างไร เพราะเขาไม่ได้บอกกับเธอ

"คุณหมิวมองที่ขอบกางเกงผมสิครับ ตรงที่มันตุงๆขึ้นมาน่ะครับ..."

ชัดชายรีบบอก แต่คุณหมิวมองตามแล้วกลับหน้าแดง นึกในใจว่าคนบ้าอะไรกันนี่ หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ ดันจะมามีอารมณ์

ให้ตนเองมองเป้าตุงๆของเขา

"นี่นายชัด..นายจะบ้ารึไง..ให้หมิวมองอะไร.."

คุณหมิวต่อว่าเบาๆ หน้าแดงกล่ำอายๆ ด้วยเข้าใจว่าเขาให้เธอมองเป้ากางเกง..แต่เอะใจว่าพอเธอมองเป้ากางเกงของชัดชาย

จริงๆกลับไม่พบเห็นสิ่งปรกติตุงๆตามที่เขาบอก

"ไม่ใช่เป้ากางเกงครับคุณหมิว เหนือขึ้นมาจากตรงเป้า..ที่ขอบกางเกงของผมน่ะ มีกระเป๋าลับอยู่ ในนั้นมีมีดพกเล่มเล็กๆ ผม

อยากให้คุณหมิวเอามือล้วงมันออกมาให้ผมน่ะ..."

ชัดชายอธิบายพร้อมกับยิ้มๆ ด้วยเขาก็รุ้ว่าที่คุณหมิวพูดออกมานั้นคงเข้าใจว่าเขาลามกหื่นกาม พออธิบายเสร็จคุณหมิวก็พยัก

หน้าเข้าใจ พร้อมหน้ายิ่งแดงกล่ำขึ้นด้วยความเขินอาย ที่ตนเองเป็นฝ่ายเข้าใจเขาผิด

คุณหมิวจึงขยับตัวนั่งหันหลังแล้วใช้มือที่ถูกพันธนาการไว้คลำไปตามกางเกงของชัดชายช้าๆ แต่เธอไม่สามารถมองเห็น

เบื้องหลังได้ถนัด มือเล็กๆของเธอจึงคลำไปตรงเป้าของชัดชายเต้มๆมือ จนคุณหมิวร้องอุ๊ยด้วยความตกใจและเขินอาย ที่

อุ้งมือของเธอสัมผัสกับเนื้อหยุ่นๆนิ่มๆเป็นท่อนลำอวบอ้วนของเขา

"ใจเย็นๆครับคุณหมิว เลื่อนมือขึ้นมาสูงกว่านี้อีกครับ.."

ชัดชายก้มหน้าลงมากระซิบใกล้หูของคุณหมิวเพื่อเย้าแหย่แม้ในยามหน้าศิ่วหน้าขวานเช่นนี้เขากลับยังมีอารมณ์สนุกเสมือน

ไม่อนาทรต่อชีวิต

ตลอดเวลาสามวันสองคืนที่คุณหมิวอยู่ใกล้ชิดกับชัดชายนั้น ทำให้มุมมองของคุณหมิวต่อเขาเปลี่ยนแปลงไปจากการที่เธอ

เคยมองน้องชายฝาแฝดของฉัตรชัยว่าเป็นคนกระล่อนปลิ้นป้อน หื่นกามลามก กลับเปลี่ยนไปเพราะยามที่คุณหมิวท้อแท้

หวาดกลัวต่ออันตรายที่จะเกิดขึ้น ก็มีเพียงเสียงห้าวนุ่มทุ้มของชัดชายที่คอยปลุกปลอบให้มีกำลังใจ เสมือนมีเขาเป็นเพื่อน

กับคำพูดที่คุณหมิวจดจำไว้ในใจเมื่อได้ยินชัดชายพูดออกมาหลังจากที่เธอแอบฟังไอ้พวกวายร้ายสนทนากันว่าจะจัดการ

เธอกับเขาหลังจากที่งานของพวกมันสำเร็จ...

"อย่าไปกลัวพวกมันครับ..ตราปใดที่ผมยังมีชีวิตอยู่ผมจะปกป้องคุณหมิวด้วยชีวิตของผม ถ้าจะต้องตาย ผมก็จะตายพร้อม

กับคุณหมิวครับ..."

"ว๊าย...บ้าจังนายชัดนี่..." คุณหมิวคลำตรงเป้ากางเกงของชัดชายเพื่อหาช่องลับที่เก็บมีดพก แต่มือที่คลำหานั้นกลับสัมผัส

ตรงเป้ากางเกงของชัดชายตรงๆ ยังผลให้ลำลึงค์อวบอ้วนพองขยายตัวขึ้น จนเธอชะงักชักมือกลับ

"ตกลงว่ามันมีมีดแน่นะ..." คุณหมิวขยับตัวหันมาจ้องหน้าชัดชายแบบเอาเรื่อง

"มีสิครับ...ผมจะมาหลอกคุณหมิวเรื่องอะไร..." ชัดชายประสานจ้องตากลับพร้อมยืนยันคำพูด

"ลองคลำมือหาใหม่อีกทีสิครับ..." ชัดชายกระซิบบอกคุณหมิวอีกครั้ง

"คอยดุนะ..ถ้าไม่มีมีดตามที่นายบอก..เจอแน่..." คุณหมิวหันกลับไปอีกครั้งพร้อมสำทับขู่

"เจออะไรครับ.."

ชัดชายกระซิบยั่วเย้าพร้อมหัวเราเบาๆ แม้ยามหน้าสิ่วหน้าขวาน ความเป็นตายมีโอกาศเท่าๆกัน แต่เขากลับยังมีอารมณ์

เล่นสนุกเหมือนไม่ทุกข์ร้อนหวาดกลัว

"เจอแบบนี้ไง..."

คุณหมิวเอี้ยวหน้าหันมากระซิบตอบ พร้อมขยับนิ้วกำลำลึงค์ที่พองขยายตัวบีบแรงๆ จนชัดชายสะดุ้งโหยง แต่แทนที่จะพลิก

ตัวหนี เขากับแอ่นลำลึงค์ยกขึ้นพร้อมเกร็งให้มันกระดกใส่มือของคุณหมิวงึกๆ หัวเราะยิ้มทำหน้าทะเล้นใส่

"ว๊าย..ตาบ้า...จะตายกันทั้งคุ่ ยังจะมาทะลึ่งอีก.."

คุณหมิวบ่นอุ๊บอิ๊บ พร้อมอายหน้าแดง ในความทะลึ่งไม่เลือกเวลาสถานที่ของชัดชาย แต่จากสัมผัสที่อุ่นซ่านในมือนั้น ก้ทำ

ให้จิตใจของคุณหมิวตื่นเพริด ซาบซ่านหวิวๆได้ไม่น้อยเช่นกัน

"คุณหมิวคลำสูงขึ้นมาอีกครับ แล้วเลื่อนมือมาทางซ้าย...นั่นละครับ เจอหรือยัง.."

ชัดชายเห้นว่ายั่วแหย่คู่หมั้นสาวของพี่ชายพอควรแล้ว ก็กระซิบบอกเสียงจริงจัง จนคุณหมิวคลำมือมาสัมผัสมีดพกเล้กๆที่

ซ่อนอยู่ในช่องกระเป๋าลับของกางเกงได้ จากนั้นคุณหมิวก็ใช้พลังนิ้วค่อยๆดันมีดพกขึ้นมาช้าๆ จนหลุดออกมาจึงใช้นิ้วคีบ

แล้วดึงออกมาจากช่องกระเป๋าลับได้สำเร็จ

"แล้วทำยังไงต่อ..." คุณหมิวกระซิบถามเร็ว

"คลำตรงด้ามมีดครับจะมีปุ่มเล็กๆ คุณหมิวค่อยๆกดลงไปนะครับ ระวังอย่าให้มีดบาดนิ้วด้วยล่ะ.."

ชัดชายกำกับบทเพราะคุณหมิวนั้นมองไม่เห็น แต่ชัดชายเห็นได้ชัดว่าพอนิ้วคุณหมิวคลำมาเจอปุ่มกด เพื่อดีดใบมีดสปริง

ออกมา เขาก็สั่งให้คุณหมิวกดทันที เพราะมองดูแล้วว่าใบมีดที่ดีดออกมานั้นจะไม่บาดโดนนิ้วของเธอ เมื่อคุณหมิวทำได้

สำเร็จ