ส่วนตัวฉัตรชัยค่อยขยับวางขาเธอลงกับพื้น จนคุณหมิวต้องทรุดตัวลงนังด้วยเรี่ยวแรงที่หายวับไปอย่างไม่เหลือหลอ นิ่งพัก

กันอยู่ท่านั้นนสักครู่จึงค่อยๆอาบน้ำชำระคราบคาวออกไปจนหมดสิ้นก่อนจะค่อยๆเยี่ยมหน้าออกมามองหาหวาน ด้วยความ

เขินอายว่าหวานต้องรู้อย่างแน่นอนว่าเธอกับคู่หมั้นหนุ่มนั้นเข้าไปสานต่อความรักกันในห้องน้ำ แต่โชคดีที่เธอไม่ต้องอับอาย

มากนัก เพราะไม่เห็นร่างเพรียวของหวานอยุ่ในห้อง จนเธอย่องออกมายืนแต่งตัวอยู่หน้ากระจกเงา หวานถึงได้กลับเข้ามา

จากระเบียงห้องพร้อมส่งยิ้มหวานสมชื่อของเธอให้กับคุณหมิว

หลังจากที่ฉัตรชัยและคุณหมิวออกมาจากสังเวียนรักในห้องน้ำแล้วทั้งคู่ ต่างก็เร่งรีบแต่งตัวกันเงียบ ๆ คุณหมิวจำต้องใส่ชุด

เดิมซ้ำจากเมื่อวาน แม้เธอจะรุ้สึกตะขิดตะขวง แต่ก็จำเป็น เพราะเธอไม่ได้คาดคิดไว้ว่าเรื่องจะเลยเถิดจนเธอถึงกับต้อง

ค้างคืนในห้องนี้ แต่เป็นเพราะ...คุณหมิวนึกถึงว่าเป็นเพราะอะไรเธอก็ถึงกับหน้าแดงความความขวยเขิน เร่งรีบใส่ชุดเดิน

จนเรียบร้อย

"พี่พาน้องหมิวกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ก่อนนะครับ จะได้อธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้คุณพ่อกับคุณแม่รับทราบ.."

ฉัตรชัยพูดขึ้นเรียบๆในขณะที่คุณหมิวกำลังแต่งหน้าอ่อนๆอยุ่หน้ากระจกเครื่องแป้ง ส่วนหวานเดินออกไปรับลมที่ระเบียงห้อง

"เอ่อ...จะดีหรือคะคุณพี่...ถะ...ถ้าคุณแม่ถามเรื่องเมื่อคืนล่ะคะ..." คุณหมิวถามกลับอ้อมแอ้ม ด้วยเธอยังกริ่งเกรงว่าพ่อแม่จะ

ตำหนิที่เธอมาค้างอ้างแรมกับคุ่หมั้นหนุ่ม

"ต้องเรียนท่านทั้งสองตามตรงน่ะครับ..ทุกอย่างที่เกิดขึ้นพี่รับผิดชอบคนเดียว..น้องหมิวไม่ต้องกังวลนะครับ..ทำใจสบายๆ.."

ฉัตรชัยขยับเดินไปโอบไหล่คู่หมั้นสาวกระชับ ส่งยิ้มใส่ดวงตาคู่สวยของเธอ ในขณะที่หวานค่อยเดินกลับเข้ามาในห้อง

"พี่จ๊ะ...เอ่อ...หวานไม่อยากให้พี่พูดเรื่องของหวานกับพี่...ถ้าคุณพ่อคุณแม่น้องหมิวถามว่าหวานคือใคร ขอให้บอกเพียงว่า

หวานเป็นเมียพี่ชัดนะจ๊ะ..." หวานเอ่ยแทรกขึ้นมา

"อ้าว...ทำไมล่ะครับ...หวานก็เป็นเมียพี่คนหนึ่งนะ..." ฉัตรชัยทักท้วง

"จริงด้วยค่ะ..พี่หวานก็เป็นภรรยาของคุณพี่..คนหนึ่ง..หมิวยอมรับได้ค่ะ..."

คุณหมิวหันกลับไปมองวหน้าหวานแล้วเธอก็ลุกเดินขึ้นไปจับมือเล็กๆ เย็นเฉียบของหวานมากุมไว้ ส่งรอยยิ้มสดใสจริง

ใจกับหวานสาวบ้านนา

"จ๊ะ...เรื่องของเราสามคนหวานรับทราบแล้ว หวานยินดี ดีใจที่พี่ฉัตรกับน้องหมิวไม่รังเกียจหวาน...แต่เรื่องนี้ ขอให้พวกเรา

สามคนรับรู้กันเพียงเท่านั้น กับผู้ใหญ่ในช่วงนี้อย่าเพิ่งให้รับรุ้เลยค่ะ..อย่างน้อยก็ขอให้เรื่องวุ่นวายที่พี่ชัดทำไว้จบลงไป

เสียก่อน นะคะ..เชื่อหวานนะจ๊ะ.."

เมื่อทั้งสามคนตกลงทำความเข้าใจกันได้อย่างดีแล้วจึงพากันเดินออกจากห้องพักภายในโรงแรม เดินสวนกับพนักงาน

รูมเมดทำความสะอาดห้องพักต่างอมยิ้มกันที่เห็นชายหนุ่มใหญ่รูปหล่อควงสาวสวยสองคนออกมาจากห้อง ซึ่งพูดถึง

ความสวยน่ารักแล้วทั้งสองสาวต่างไม่มีใครเหนือกว่ากันเลย ถ้าจะแตกต่างกันก็คงเป็นการแต่งตัวและเสื้อผ้าที่ดูออกได้

ทันทีว่าสาวคนหนึ่งคงพวกสาวไฮโซ แต่อีกสาวหนึ่งบ้านๆแบบพวกหล่อน

ย้อนกลับมาที่รังสวาทของชัดชายกับแอนนี่ หลังจากที่สายจนตะวันโด่งทั้งสองคนจึงตื่นขึ้นมาด้วยสภาพเปลือยเปล่า

แอนนี่นั้นผมเผ้ายุ่งเหยิง เพราะต้องแบกรับศึกหนักจากผู้ชายสองคนที่ต่างมีลำหักลำโค่นไม่ได้ด้อยกว่ากันสักเท่าใด จึง

ทำเอาสาวลูกครึ่งอย่างเธอถึงกับสลบไสล ตื่นขึ้นมาด้วยหน้าตาที่ซีดขาว ดวงตาแดงระเรื่อ ขอบตาคล้ำอ่อนเปลี้ย แม้

จะได้รับความสดชื่นจากสายน้ำจากฝักบัวแล้วก็ตาม แต่หาได้ทำให้เธอกระชุ่มกระชวยขึ้นมาแต่อย่างใด จึงต้องใช้เครื่อง

สำอางค์ปกปิดร่องรอยหมองคล้ำใต้ดวงตาและใบหน้าอย่างสุดความสามารถ

"บอสคะ...วันนี้ไปทำงานที่บริษัทพร้อมกันนะคะ.."

แอนนี่พูดเรียบๆ แต่เหมือนเป็นคำสั่งว่าบัดนี้ชัดชายต้องทำตามคำบัญชาของหล่อนเสียแล้ว แม้ชัดชายจะไม่พอใจแต่ก็

เก็บงำซ่อนไว้ในส่วนลึกของจิตใจ ปั้นหน้าเสแสร้งยิ้มระรื่น แต่งตัวเสร็จพากันเดินควงแขนออกมาจากผับหรู แล้วขับรถ

ไปที่ทำงานด้วยกัน

ในขณะที่ภายในบ้านของมรว.จักรภพ ผู้เป็นบิดาของมล.ลาวัลย์นั้น ฉัตรชัยและคุณหมิวต่างนั่งประจันหน้ากับบิดาและ

มารดาของคุณหมิว ส่วนหวานนั่งห่างออกไปตามลำพังที่เก้าอี้อีกตัว ทั้งฉัตรชัยและคุณหมิวต่างผลัดกันเล่าเรื่องราวที่เกิด

ขึ้นตามความจริงในเรื่องการสลับตัวกัน มียกเว้นที่ไม่ได้พูดถึงคือเรื่องที่คุณหมิวเข้าไปในโมเต็ลกับแฝดผู้น้อง กับเรื่อง

ความสัมพันธ์ของฉัตรชัยกับหวาน สองเรื่องเท่านั้นที่ทั้งสองต่างพยายามปิดบังไม่ให้ผู้ใหญ่ฝ่ายคู่หมั้นสาวรับทราบ

"แล้วพ่อฉัตรจะทำอย่างไรต่อไปจ๊ะ..." เสียงมารดาคุณหญิงพรรณรายถามขึ้นมาหลังจากได้รับทราบเรื่องราวทั้งหมด

"ผมว่าน่าเป็นห่วงเรื่องทางด้านน้องชายคุณฉัตรมากกว่านะ..เข้าไปพัวพันอยุ่กับนายพลเดชนี่..ขานั้นไม่ธรรมดาเลย"

เสียงมรว.จักรภพ พูดแทรกขึ้นมา

"ครับผมทราบ..แต่ว่าพวกเขาร้ายกาจขนาดไหนครับคุณพ่อ.."

ฉัตรชัยรู้เพียงว่า นายตำรวจใหญ่พ่อของแอนนี่นั้นพัวพันกับสิ่งผิดกฎหมายแต่ก็ยังไม่รู้ตื้นลึกหนาบางเท่าใดว่า พวกเขา

ทำอะไรกัน จึงสอบถามมรว.จักรภพว่าที่พ่อตา เผื่อว่าท่านซึ่งมีหูตากว้างไกลกว่าจะบอกให้ทราบบ้าง

"ข่าววงในที่เขากำลังจับตากันก็เรื่องของเถื่อนของผิดกฎหมายโดยเฉพาะไม้พยูงที่ลักลอบตัดส่งขายประเทศเพื่อนบ้าน

ของเราน่ะ เขาว่ากันว่านายพลคนนี้พัวพันอยู่ เพียงแต่ว่ายังไม่มีหลักฐานมัดไปถึงตัวเขา ทางผู้ใหญ่ก็เลยต้องปล่อยๆไป

ก่อนทำวางเฉยเหมือนไม่รุ้ไม่เห็น..."

มรว.จักรภพ เล่าเรื่องที่ตนเองพอทราบมาให้ฉัตรชัยฟัง ซึ่งหวานเธอก็พลอยได้ยินไปด้วย จึงนึกเป็นห่วงว่าชัดชายสามี

ตนเองจะเป็นอันตราย แม้เธอไม่ได้รักเขา แต่ความผูกพันธ์มันย่อมมีอยู่เป็นเรื่องธรรมดา สีหน้าเธอจึงไม่ค่อยสบายใจนัก

"แล้วผมควรจะให้นายชัดเขาทำอย่างไรดีครับ..." ฉัตรชัยเริ่มมีสีหน้ากังวล

"คงต้องปรึกษากับผู้การอภิสิทธิ์...เขาสักหน่อยนะพ่อว่า.."

ผู้การอภิสิทธิ์ที่มรว.จักรภพพูดถึงนั้นคืออธิบดีกรมดีเอสไอ ผู้การตงฉินซึ่งมีประวัติการทำงานดีเด่น คอยจัดการกับคดีพิเศษ

คดีของผู้มีอิทธิพล ซึ่งมรว.จักรภพรู้จักสนิทสนมเป็นอย่างดี เนื่องจากเป็นรุ่นน้องที่เคยเรียนในวชิรวุธวิทยาลัยด้วยกันมา

"แล้วเรื่องของพ่อฉัตรกับลูกหมิวจะเอาอย่างไรกันดีคะคุณชาย.."

คุณหญิงพรรณรายหันกลับไปปรึกษาผู้เป็นสามี ด้วยทั้งฉัตรชัยและคุณหมิวต่างสารภาพออกมาแล้วว่าทั้งสองคนที่ล่วงล้ำ

ขอบเขตุของการเป็นคุ่หมั้นกันไปแล้ว

"เรื่องของหนุ่มสาวน่ะคุณหญิง..เขาสองคนรักกัน สารภาพกับเราสองคนตามจริงแล้ว คงต้องรอให้เรื่องทางนายชัดชาย

เรียบร้อยก่อนค่อยจัดการให้ถูกต้องตามประเพณี...ช่วงนี้เราสองคนก็รับทราบกันไว้ก่อน..เอาตามนี้ไปก่อนนะคุณหญิง.."

มรว.จักรภพบอกให้ภรรยารับทราบว่าเรื่องงานแต่งงานของคุณหมิวุตรสาวกับฉัตรชัยนั้นคงต้องเลื่อนกำหนดออกไปก่อน

รอจนจัดการเรื่องของชัดชายกับแอนนี่และพ่อพร้อมบริวารเรียบร้อยเสียก่อน จึงค่อยจัดการให้ถูกต้องตามประเพณี แต่ความ

สัมพันธ์ของทั้งคู่ที่เกินขอบเขตุของคุ่หมั้นไปแล้วนั้น ท่านทั้งสองก็เพียงรับทราบ และมิได้ขัดขวางห้ามปราม ทำให้สอง

หนุ่มสาวที่นั่งฟังอยู่ ต่างลุกขึ้นไปกราบแทบเท้าของมรว.จักรภพและคุณหญิงพรรณรายด้วยความทราบซึ้ง จากนั้นคุณหมิว

ก็ขอตัวขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ตามลำพัง ปล่อยให้ฉัตรชัยและหวานนั่งรออยุ่ที่ห้องรับแขก

"เอ่อหนูหวาน..ไม่ต้องห่วงสามีของหล่อนนะ ทางเราจะช่วยเหลือเขาเต็มที่..."

ก่อนที่คุณหมิวจะลงมาห้องส่วนตัวของเธอนั้น คุณหญิงพรรรรายเอ่ยกับหวานเมื่อเห้นใบหน้าของหญิงสาวซีดขาว ด้วย

เข้าใจว่าเธอคงเป็นห่วงสามีที่เข้าไปพัวพันกับแก็งค์ของนายพลเดช แต่ถ้าคุณหญิงล่วงรุ้ถึงสาเหตุที่หวานใบหน้าซีด

ขาวนั้นเป็นเพราะอดนอนและรับศึกหนักกับว่าที่ลูกเขยของหล่อน คุณหญิงพรรณรายคงลมจับสลบไสลอย่างแน่นอน

หลังจากนั้นสักครุ่คุณหมิวก็เปลี่ยนชุดใหม่สวยสดใสลงมา แล้วทั้งสามคนก็กราบลาบิดามารดาของคุณหมิว เพื่อไปเยี่ยม

คุณนายแจ่มจรัสที่โรงพยาบาลพร้อมกัน