"ครูครับกลิ่นจิ๋มครูออกมาจริงๆ ด้วย"

 นัยบอกถึงสิ่งที่ได้กลิ่นมา ดวงใจทำตาโต

"แล้วกลิ่นออกมาแรงมากไหมนัย?

 ครูจะได้ไปล้างก่อนเดี๋ยวนักเรียนได้กลิ่นครูอายแย่เลย"

 ครูสาวถามแบบกังวล

"กลิ่นมันไม่แรงหรอกครับครู แต่ถ้าใครอยู่ใกล้ๆ

 แบบที่ผมทำจะรู้เลยว่ากลิ่นนี้ต้องเป็นกลิ่นหอยของ ผู้หญิง

 ผมว่ากลิ่นมันติดอยู่ที่กางเกงในนะเพราะมันฉ่ำมากครับ"

 เจ้านัยออกความคิดเห็น

"เดี๋ยวครูไปห้องน้ำก่อนนะเธอไปเอาแผ่นกระดานแผนที่มารอตรงนี้นะ"

 แล้วดวงใจก็รีบไปที่ห้องน้ำ แต่มันไม่มีสบู่เธอได้แต่เอาน้ำลูบๆ

 แล้วก็รีบกลับมาหาเจ้านัย

"นัย ครูล้างแล้วนัยว่าหมดกลิ่นไหม?" ดวงใจถามอีก

 นัยก็ก้มลงไปดมอีกครั้ง

"ก็ยังมีครับ...แต่ครูไม่ต้องห่วงหรอกครับมันไม่เหม็น

 มันเป็นกลิ่นหอมของครูดวงใจที่นักเรียนคนไหนได้กลิ่นจะต้องยิ้มแน่ๆ"

 เจ้านัยก็พูดจาว่านล้อมให้ดวงใจรู้สึกดีขึ้น 

แต่จริงๆ แล้ว กลิ่นจิ๋มอับๆ ผสมกับน้ำเมือกยังกรุ่นอยู่

"ครูไม่ต้องกังวลหรอกครับมันไม่ได้มีกลิ่นแรงมากมาย

 มันเป็นกลิ่นอับๆ ของน้ำเมือกปนกับกลิ่นฉี่หน่อยเดียวเอง

 แล้วนักเรียนคนไหนจะไปเข้าใกล้ครูถึงขนาดจะกลิ่นจิ๋มล่ะครับ

 แต่ถ้ามีใครได้กลิ่นจะต้องยิ้มแน่ๆ" เจ้านัยพูดไปเรื่อย

"ก็ดีเดี๋ยวฉันจะให้นายเอกดมของฉันแบบสดๆ เลย"

 ดวงใจแกล้งประชด แต่เจ้านัยกลับมีอารมณ์

 แล้วดวงใจก็ให้เจ้านัยแบกกระดานไม้อันใหญ่

ให้เธอไปที่ห้องเรียนของนายเอก

พอถึงหน้าห้องเจ้านัยก็วางแผนกระดาน

 แล้วเจ้าเอกก็ออกมาแบกเข้าห้องต่อ

 ตอนที่ดวงใจเห็นหน้าเอกดวงใจรู้สึกอายอยู่ในใจ

 เพราะเอกก็เคยเห็นหีของเธอมาแล้ว

 และยังเคยได้กลิ่นหีที่ติดกับกางเกงในของเธอมาแล้ว

 เธอเองก็รู้อยู่แก่ใจว่าเจ้าเอกนั้นเริ่มคิดกับเธอแบบไหนไม่ต่างกับเจ้านัย

 ที่แรกดมกางเกงในของเธอเหมือนกัน

 เมื่อเด็กทั้งสองเจอหน้ากันแล้วก็ยิ้ม ดวงใจมองดูอยู่

"นี่สองคนนี้มีอะไรกันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่"

"เปล่าครับ" เจ้าเอกตอบแล้วรีบขนของเข้าห้อง

"นัยขอบใจจ๊ะ เดี๋ยวตอนเก็บครูจัดการเอง"

 ดวงใจบอกให้นัยกลับไปเรียนต่อ แต่เจ้านัยเดินมากระซิบที่ข้างหูว่า

"ครูระวังเอกจะได้กลิ่นจิ๋มบูดนะ"

 พูดเสร็จก็รีบวิ่งหนี ดวงใจยกมือจะทุบไม่ทัน

"เดี๋ยวเถอะมาว่าเราว่าจิ๋มบูด เห็นนอนดมทั้งคืน"

 ดวงใจคิดในใจแล้วก็ยิ้มเดินเข้าห้อง

 นักเรียนหลายคนมองดูครูดวงใจกำลังเดินยิ้มเข้ามาในห้องเรียน

 ทุกคนสังเกตดูว่า วันนี้ครูดวงใจใส่กระโปรงสั้นมากเลย

 จนมองเห็นโคนขาขาวสวยที่นานๆ จะเห็นสักที แล้วเด็กๆ

 ก็ต่างยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เหมือนจะมีแผนอะไร

วันนี้เธอมีกระดานรูปแผนที่ประเทศมาด้วย

แต่เธอยกขึ้นไม่ไหวจึงเอาวางพิงเอาไว้ แล้วก็สอน ขณะที่เธอสอนอยู่

 เธอเห็นเจ้าเอกทำท่าเหมือนจะหลับเธอจึงเรียกให้เอกออกมาหน้าห้อง

 ดวงใจให้เจ้าเอกนั่งกับพื้นหน้าห้องคอยจับกระดานแผนที่ให้เธอ เพื่อนๆ

 หัวเราะที่เอกโดนทำโทษ เอกนั้นนั่งจับอยู่ด้านหลังกระดาน

 อีกมือก็ต้องคอยก้มลงจดตามที่ดวงใจพูด

 แผ่นกระดานนั้นสูงจนมองไม่เห็นหัวของเอก

 ส่วนดวงใจนั้นก็สอนต่อไปเรื่อยๆ แต่ดวงใจเห็นว่าเจ้าเอกจดตามไม่ถนัด

 เธอก็จับกระดานเองบางครั้ง ปล่อยให้เจ้าเอกนั่งก้มตัวจดตามที่เธอพูด

ขณะที่ดวงใจเดินสอนอยู่ที่หน้าห้องนั้น ตอนช่วงที่เธอหันหลังให้เอก

 เจ้าเอกก็ค่อยแอบชำเลื่องดูกางเกงในของดวงใจไปด้วย

 ถ้ามองจากในห้องเรียนเข้ามาจะไม่มีนักเรียนคนไหน

มองเห็นการกระทำต่างๆ

 หลังแผ่นไม้กระดานนอกจากเจ้าเอกคนเดียว

ดวงใจนั้นสังเกตเห็นหลายครั้งแล้วว่า

 เจ้าเอกนั้นกำลังแอบคอยมองดูกางเกงในของเธออยู่ตลอดเวลา

 ทุกที่เธอเดินเข้าไปใกล้ๆ

 ดวงใจนั้นคิดอยู่ในใจแล้วว่าจะต้องมีเหตุการณ์แบบนี้

 เพราะเธอรู้ว่ากระโปรงของเธอนั้นสั้นมาก

 บางครั้งเธอต้องเดินอ้อมแผ่นกระดานมาอยู่ด้านหลัง ใกล้ๆ

 กับที่เจ้าเอกนั่งก้มจดงาน แล้วเจ้าเอกก็จะแอบๆ

 เงยหน้าขึ้นมามองใต้กระโปรงตลอด เพราะเธอยืนใกล้เจ้าเอกมาก

ดวงใจนั้นเห็นแล้วว่าตอนนี้สายตาของเจ้าเอกนั้น

จ้องมาที่กางเกงในตัวน้อยของเธอ ตรงช่วงหว่างขาของเธอพอดี

 ส่วนเอกนั้นตะลึง กับภาพที่เห็นอยู่เบื้องหน้า

 เอกพยายามเพ่งมองทุกส่วนของครูดวงใจเท่าที่ทำได้

"โฮ้!..กางเกงในของครูบางจัง มองเห็นร่องก้นชัดเลย

 เดี๋ยวเข้าไปใกล้อีกหน่อยดีกว่า" เจ้าเอกขยับเข้าไปอีกนิดหน่อย

 ดวงใจนั้นทำเป็นขยับไปมาแต่ก็ไม่ได้เดินไปไหน

 เธอก็สอนต่อไปเรื่อย 

ปล่อยให้ลูกศิษย์ตัวโตได้ชมของดีของเธอต่อไป

 เอกขยับมาจนหน้าใกล้พอสมควร จนสามารถมองเห็นคราบเปียกๆ

 เป็นสีเหลืองอ่อนๆตรงเป้ากางเกงในของครูดวงใจได้ดี

"อืม...กางเกงในของครูดวงใจ ตรงกลางมีคราบเหลืองๆ ด้วย

 สงสัยจะเป็นรอยน้ำเยี่ยว อืม กลิ่นคงแรงน่าดู" เอกคิดในใจ

"เอกช่วยครูจับกระดานอีกทีซิคะ" ดวงใจหันมาเรียก

 เจ้าทำท่าตกใจนิดหน่อยแล้วก็รีบคุกเข่าจับกระดาน ดวงใจนั้นยิ้มๆ

 แล้วเธอก็หันด้านหน้าเข้าหาเจ้าเอก

 ดวงใจทำเป็นเขียนกระดานดำต่อ

 โดยไม่สนใจว่าหน้าของเจ้าเอกนั้นอยู่ตรงหัวหน่าวของเธอพอดี

 ดวงใจยกแขนสูง เขียนกระดานเพื่อที่ให้คนที่นั่งด้านหลังห้อง

จะได้เห็นที่เธอเขียนชัดๆ เวลานั้นเอง

 ทำให้ชายกระโปรงด้านหน้านั้นที่สั้นอยู่แล้ว ยกตัวขึ้นสูงขึ้นมาอีก

 เจ้าเอกเลยได้โอกาสแกล้งโน้มตัวไปข้างหน้า

 ทำท่าจะลงไปจดตามที่ดวงใจพูด

 แต่กลับแอบมองย้อนขึ้นไปใต้กระโปรงของดวงใจ

 จนเขามองเห็นกางเกงในสีฟ้าๆ

 ของครูดวงใจอย่างชัดเจนและเต็มตาอีกครั้ง

 เนื้อผ้าของกางเกงในที่ครูสาวใส่มานั้น 

มันบางมากจนเจ้าเอกสามารถ มองเห็นร่องเนื้อแยกที่เป็นกลีบอูมๆ

 สองกลีบเบียดอัดกันอยู่ตรงกลางหว่างขาของครูดวงใจ

 ภาพที่เห็นนั้นสร้างความเงี่ยนให้กับเขามากทีเดียว

ส่วนดวงใจนั้น ก็แอบคอยมองตามตลอดเวลาเหมือนกัน

 จนเธอเองนี้รู้สึกคันยิบๆที่รูเสียวเหมือนกัน เอกแอบมองได้พักใหญ่

 เอกก็เปลี่ยนมานั่งคุกเข่ามั่งเพื่อไม่ให้ผิดสังเกต

 ความสูงของเอกเวลานั่งคุกเข่านั้นจะอยู่ประมาณหัวหน่าวของดวงใจพอดี 

เธอทำเป็นยืนเขียนกระดานสลับกับหันก้นให้เอกบ้าง

 บางครั้งก็เข้ามายืนใกล้ๆ อีกเพื่อเขียนกระดานดำ

 เธอก็หันหน้าเข้าหาเอกเหมือนเดิม

 จนบางครั้งโคกเนินที่โหนกนูนอยู่ในกระโปรงของเธอ

ได้เข้ามาใกล้หน้าของเอกมาก

 จนเอกนั้นเริ่มได้กลิ่นฉุนๆ อะไรบางอย่างแล้ว

"โฮย...ได้กลิ่นแล้ว"

 เอกรู้เลยว่ากลิ่นที่ออกมาจากกระโปรงของครูดวงใจคือกลิ่นของอะไร

"อืม... กลิ่นหีนี่" เพราะมันเป็นกลิ่นเดียวกันกับเมื่อเช้าที่เขาเพิ่งดมมา

 เอกตาโตเมื่อกลิ่นนั้นมาปะทะกับจมูกของเขา

 มันคือกลิ่นที่ออกมาจากจุดซ่อนเร้นของครูสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา

"อืม...กลิ่นหีของครูกลิ่นแรงกว่า กลิ่นกางเกงในตัวเมื่อเช้าอีก"

 เอกเปรียบเทียบกลิ่นของดวงใจอย่างชำนาญ

 ดวงใจนั้นเริ่มรู้แล้วว่าเจ้าเอกคงได้กลิ่นฉุนๆ ของปิ๊เธอแล้ว

 แต่ยังอยากจะแกล้งยั่วพวกเพื่อนๆ เจ้าเอกที่นั่งอยู่ในห้องมั่ง

 ดวงใจยังทำเป็นนั่งยองๆ หยิบชอล์ก เธอที่ทำหล่นตามพื้น บ่อยมาก

 จนทำให้นักเรียนในห้องนั้นเห็นกางเกงในของเธอ

กันแทบทั้งห้องจนส่งเสียง ฮือฮา กันเป็นบางครั้งแบบเบาๆ

 ทุกครั้งที่เธอนั่งยองๆ เก็บชอล์ก

แต่ส่วนเจ้าเอกนั้นเห็นร่องหีของครูดวงใจแบบเต็มๆ หลายครั้ง

 จนกระดอนั้นแข้งจนปวดแล้ว แต่เธอก็

ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น มีอยู่หลายหนที่ดวงใจเดินมาตามทางเดินในห้องเรียน

 แล้วนักเรียนแกล้งทำดินสอหล่น

 แล้วดวงใจก็ลงไปนั่งยองๆ แบบโป๊ๆ หยิบของให้ให้

 จนเด็กหลายคนยิ้มชอบอกชอบใจที่ได้เห็นของดีของครูเหมือนกัน

 จนก่อนใกล้จะพักครึ่ง อีกราวๆ ๓๐ นาทีอยู่

 ดวงใจก็กลับมายืนที่ด้านหลังแผ่นกระดานแบบเดิมเพื่อที่จะสรุป

   เธอเป็นคนจับกระดานเอง ดวงใจก็หันหลังให้เจ้าเอกอีกครั้ง

 เธอแกล้งทำเป็นยืนถ่างขาหน่อยๆ

 แล้วก็โน้มตัวไปข้างหน้าก้มลงไปชี้แผนที่

"นักเรียนเห็นไหมคะ?...มองตามที่ครูชี้นะคะ" 

ดวงใจทำท่าทางตั้งใจมาก

 ทำให้ส่วนชายกระโปรงที่อยู่ด้านหลังนั้นยกตัวลอยสูงขึ้น

 จนทำให้สามารถมองเห็นกางเกงในกับก้นขาวๆ

 ได้อย่างชัดเจนทุกครั้งที่เธอโน้มตัวไปข้างหน้า มีอยู่ช่วงหนึ่ง

 ดวงใจทำท่าจะเซไปข้างหน้า

 เจ้าเอกก็รีบเข้าไปที่ด้านหลังแล้วรวบที่เอวดวงใจเอาไว้ได้ทัน

 อีกมือก็รีบจับแผ่นกระดาน

""อุ๊ย!!...เอก...ดีๆ เธอนั่งใกล้ๆ ช่วยครูให้จับหน่อย

 ครูจะไม่ไหวแล้วกระดานหนักจัง" 

ดวงใจหันมาบอกเอก แล้วก็ยิ้มให้