"นี่นัย...เมื่อคืนที่ครูพูดกับเธอว่าจะให้น้อยเอาครู

 เธออย่าเพิ่งไปพูดกับน้อยหรือกับคนอื่นนะ เกิดน้อยปากไม่ดี

 ไปเล่าให้คนอื่นฟังครูจะเสียนะ" ครูสาวบอกกับเจ้านัยอย่างกังวล

"ครับ...แต่ว่าครูเปลี่ยนใจเหรอครับ?" นัยตอบแบบยิ้มๆ

"บ้า!!...ฉันอายเขา เดี๋ยวถ้าไปเล่าให้ลุงชมฟังละทีนี้จะทำยังไง

 ไม่แห่มาที่บ้านกันหมดเลยหรือไง?" ดวงใจก็ยิ้มทะเล้นตอบ

"ครับ...ผมไม่บอกใครหรอกครับ ผมก็กลัวเหมือนกัน"

 แล้วทั้งคู่ก็เดินทางไปโรงเรียนพร้อมกัน เมื่อไปถึงโรงเรียนแล้ว

 ดวงใจก็ขอตัวไปเซ็นชื่อที่ห้องพยาบาล

 เพราะวันนี้เธอต้องเข้าเวรที่ห้องพยาบาล

 มีสอนเช้าแค่ห้องเดียวที่เหลือต้องอยู่ที่ห้องพยาบาล

 เธอเดินไปก็เข้าไม่ได้ประตูล็อคอยู่

 เธอรู้ว่ากุญแจอยู่ที่ภารโรงก็คือตาชมนั่นเอง

 เธอหันไปเจอนักเรียนที่วิ่งเล่นอยู่แถวนั้นจึงเรียกมา

"นี่เธอเห็นลุงชมไหม? มารึยัง" ดวงใจถามหาภารโรง

"ยังไม่เห็นเลยครับ สงสัยอยู่ที่บ้านมั้งครับ

 เห็นกำลังจะอาบน้ำตอนผมเดินผ่านบ้านแกครับ"

 เจ้านักเรียนตอบแล้วก็เล่นต่อ

"สงสัยต้องไปขอกุญแจแกเองซะแล้ว...

สายป่านนี้แล้วห้องพยาบาลยังไม่เปิดโดนครูใหญ่บ่นแน่เรา" ดวงใจคิด

 แล้วเธอก็เดินอ้อมอาคารไม้ด้านหลังโรงเรียน

 พอถึงบ้านลุงชมเธอก็เดินเข้าไป

 แต่มานึกถึงเรื่องที่ตาชมพูดเกี่ยวกับเธอว่า

อยากทำรักกับเธอและเธอก็เคยเห็นของตาชมแล้ว

ขนาดมองไกลๆ ยังใหญ่ซะ...ทำให้เธอเสียวท้องน้อยอีกแล้ว

 บ้านตาชมเต็มไปด้วยกล้วยไม้มากมายสวยงามบ้านช่องก็สะอาดตา

"บ้านนี้สะอาดดีจัง ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นบ้านภารโรงลามกได้"

 แล้วตาชมก็ลงมาจากบนบ้านเห็นครูดวงใจคนสวยมายืนหน้าบ้านก็ยิ้มให้

"สวัสดีครับครู มีอะไรหรือเปล่าครับ? มาถึงที่นี่"

 ตาชมรีบลงบันใดและก็ถามคำถามไปด้วย

"สวัสดีค่ะลุง คือหนูจะมาขอกุญแจห้องพยาบาลค่ะ

 วันนี้หนูเข้าเวรที่ห้องพยาบาล" 

ดวงใจยังคงนอบน้อมเหมือนเดิม

"ครับๆ...อยู่ข้างบนบ้านเดี๋ยวผมจะไปเอามาให้ครู รอผมแป๊บนึงนะ"

  แล้วตาชมก็เดินไปเอากุญแจ

"มาถึงที่เลยนะครูดวงใจ แต่งตัวสวยซะด้วย วันนี้"

 ตาชมแอบมองดูชุดที่ดวงใจใส่มามันเรียบร้อย

"กระโปรงก็สั้นบานๆ ประมาณหัวเข่าขาก็ขาวๆ แต่น่าถกขึ้นเลียหีจริงๆ"

 แล้วตาชมก็นึกถึงยาปลุกเซ็กส์ที่ตัวเองเคยใช้

กับครูวิมลมาแล้วและได้ผลซะด้วย

"เราลองใส่ให้ครูดวงใจกินดูซิว่าจะเป็นไงบ้าง เอาน้อยๆ ก่อน

 ดูอาการเดี๋ยวถ้าแรงไปเกิดตายขึ้นมาละซวยเลยกู"

 เมื่อเตรียมตัวยาเสร็จแล้ว ตาชมก็เอาแก้วมาใส่น้ำกระเจียบที่แช่เย็นไว้

 แล้วก็ใส่ยาปลุกเซ็กส์ลงไปในปริมาณนิดเดียว แล้วคนให้เข้ากัน

 แล้วก็เอากุญแจถือลงมาให้ดวงใจ

"ครูครับ...นี่กุญแจห้องพยาบาล 

ส่วนอันนี้น้ำกระเจี้ยบที่บ้านผมทำเองครับ 

ครูลองดื่มดูซิครับว่าเป็นไงบ้าง" ว่าแล้วภารโรงก็ยื่นแก้วให้

"ค่ะ..ขอบคุณค่ะ" ดวงใจรับกุญแจแล้วก็รับน้ำกระเจี๊ยบมาดื่ม

"อืม...อร่อยจังค่ะ...ไม่หวานมากกำลังดีค่ะ"

 ครูสาวเมื่อได้ชิมรสชาติแล้วถึงกับเอ่ยปากชม

 โดยที่ไม่รู้เลยว่าเธอโดนภารโรงหื่นวางยาเข้าแล้ว

"ครูอยู่ตอนเช้าเลยหรือครับ?" ตาชมถ่วงเวลาชวนดวงใจคุยต่อ

"เปล่าคะหนูอยู่ตอนสายค่ะ ตอนเช้าสอนห้องเดียวค่ะ"

 แล้วดวงใจก็ดืมอีกจนเกือบหมดแก้ว

 ตาชมมองดูดวงใจดื่มน้ำกระเจี๊ยบแล้วยิ้มแบบได้ใจ

"ดีเลยครับ ผมเจ็บแปลบๆ

 ตรงขาหนีบพอดีเลยเดี๋ยวผมจะไปหาครูขอยาซะหน่อยครับ"

 ตาชมทำเป็นซื่อ

"ได้ซิคะลุง" ดวงใจยิ้มตอบ 

แล้วก็ขอตัวกลับไปที่โรงเรียน ตาชมเริ่มมีความหวังแล้ว

อ๊อดๆ อ๊อดๆ ...

เสียงอ๊อดดังขึ้น ดวงใจก็ออกจากห้องพยาบาลเดินไปสอนหนังสือ

 ส่วนตาชมนั้นก็แอบเข้าห้องพยาบาลเอาน้ำกระเจี๊ยบ

ที่ใส่ยาปลุกเซ็กส์เอาไว้แล้วมาใส่ในตู้เย็นที่ห้องพยาบาลแล้วเขียนว่า 

"ของครูดวงใจ" แล้วก็เดินออกไป

 ส่วนดวงใจนั้นก็สอนหนังสือตามปกติแต่สักพัก

เธอเริ่มรู้สึกแปลกๆ ร้อนๆ ยานั้นเริ่มออกฤทธิ์แล้ว

"นักเรียนพวกเธอรู้สึกว่าร้อนไหมคะ?" ดวงใจถามนักเรียน

"ไม่ครับ...ไม่ร้อนคะ" นักเรียนตอบพร้อมกัน

"ใครก็ได้เปิดพัดให้แรงกว่าเดิมหน่อยซิคะ

 ไม่รู้เป็นอะไร? ครูถึงรู้สึกร้อนๆ ก็ไม่รู้"

 แล้วเธอก็หันกลับไปเขียนที่กระดานดำต่อ

 แต่ความรู้สึกนั้นมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆมันร้อน

จนเธออยากจะปลดเสื้อในออก มันเสียวๆ

 ที่หัวนมอยากจะให้ใครมาดูดหัวนมแรงๆ เหลือเกิน

 เธอหันหลังเขียนกระดานด้วยมือขวาแล้ว

เอามือซ้ายจับที่ปกคอเสื้อแล้วเลื่อนลงมาช้าๆ ที่หน้าอก

 แล้วลองบีบคลึงหน้าอกเบาๆ หัวนมของเธอแข็งแล้ว

 จนเธอรู้สึกอยากจะบีบต่อเสียเหลือเกินแต่ทำไม่ได้

 แล้วอาการก็มาลงที่ของสงวนของเธอจนได้ ดวงใจรู้สึกตึงๆ

 คันที่เม็ดเสียวอยากจะลูบบีบเม็ดให้หายคันจริงๆ

 แต่ต้องรอเวลาให้หมดชั่วโมงก่อน

"นี่เราเป็นอะไร? ทำไมจะมามีอารมณ์อะไรกันตอนนี้นะ?

 ไปทำอะไรมา? โอย!! จะไม่ไหวแล้วนะ เมื่อไรจะหมดชั่วโมง"

 ดวงใจนึกสงสัยในอาการเงี่ยนของตัวเอง

 แล้วเธอก็หยุดเขียนกระดานให้เด็กนักเรียนทำแบบฝึกหัดในหนังสือ

 แล้วก็เดินมานั่งที่โต๊ะของครูที่ตั้งอยู่ข้างประตูทางเข้า

เธอค่อยๆ แยกขาออกช้าๆ

 ตาก็คอยมองนักเรียนไปด้วยว่ามีใครมองเธออยู่หรือเปล่า

 เมื่อเธอเห็นว่านักเรียนก้มหน้าทำแบบฝึกหัดอยู่

 เธอก้มมองดูที่กางเกงในสีขาวสะอาดของเธอ ตอนนี้มันมีวงกลมๆ

 ของความเปียกชื้นเกิดขึ้นแล้ว เธอก็เอามือลูบที่หว่างขา

 เธอรู้สึกถึงความเปียกแฉะที่ไหลออกมาจากปากช่องคลอด

 เธอเอาด้ามปากการูดขึ้นรูดลงช้าๆ ที่เป้ากางเกงใน

 ยิ่งรูดก็ยิ่งเพิ่มความกระสันต์จนบ้างครั้งเธอหลับตาซูดปาก

อีกอึดใจเสียงอ๊อดก็ดังขึ้น ดวงใจไม่ได้สั่งอะไรนักเรียนต่อ

 เธอรีบเดินกลับห้องพยาบาลอย่างรวดเร็ว

 เมื่อถึงห้องพยาบาลเธอรีบเข้าห้องน้ำที่ห้องพยาบาล

 รูดกางเกงในออกนั่งบนชักโครกที่ปิดฝาบนไว้

 แล้วมองดูที่หีของตัวเอง มันมีน้ำเยิ้มแฉะจนกลิ่นออก

 จากนั้นเธอก็จัดการลงมือเขี่ยหีให้สมอยาก

 อีกมือหนึ่งก็ล้วงเข้าไปในเสื้อบีบนม

"โอย...ซี๊ด...โอย..โอย..." เธอครางเสียวได้พักใหญ่

 เธอก็หุบขาเกร็งสุดตัว แล้วทุกอย่างก็สงบลง ดวงใจหายใจหอบๆ

 แต่โล่งสบายตัว มันยังมีความอยากเหลืออีกนิดหน่อยแต่พอทนไหว

 เธอนั่งสักพักสักครู่แล้วก็ลุกขึ้น ตัวเอียงๆ หน่อยๆ

 แล้วก็เอาน้ำจากที่ฉีดก้น ล้างหีที่มีฟองขาวๆ

 แล้วก็จัดเสื้อผ้าใหม่กระโปรงให้เข้าที่

 เธอส่องกระจกเห็นผมเธอยุ่งมาก

 คงเป็นตอนที่เธอสะบัดหัวตอนน้ำใกล้จะแตก

พอออกมาจากห้องน้ำ

 ครูสาวเดินมาเอาหวีที่กระเป๋าก็เจอครูอุ๋มเพื่อนรักเดินเข้ามาพอดี

"ว๊าย!...ตายแล้วคุณครูไปทำอะไรมาคะ?

 หัวถึงได้เป็นอย่างนั้น อย่างกับโดนรุมโทรมมาแน่ะ" อุ๋มถามประชด

"บ้าซิรุมโทรมที่ไหน? แค่นี้ก็จะแย่อยู่แล้ว" ดวงใจตอบ

"มันมีอะไรแย่หรือดวงใจเพื่อนรัก" อุ๋มสงสัย

"ก็อยู่ดีๆ ฉันก็มีอารมณ์เปลี่ยวขึ้นมาอุ๋ม มันคันที่เม็ดบอกไม่ถูก"

 ดวงใจเล่าให้เพื่อนรักฟัง

"ตายแล้วนี่เธอ!..อย่าบอกนะว่า

เธอเข้าไปช่วยตัวเองในห้องน้ำพึ่งออกมา" อุ๋มตกใจ

"ก็ใช่น่ะซิ" ดวงใจตอบแบบอายๆ แล้วก็พูดต่อ

"ฉันทนไม่ไหวจริงๆ นะ เหมือนอกจะแตก มันร้อน"

 ครูสาวพูดอย่างหมดเปลือก

"ดวงใจอาการของเธอนี่แปลกๆ นะเหมือนคนโดนยาปลุกเซ็กส์"

 อุ๋มออกความคิดเห็น

" จะบ้าเหรอ! ฉันจะไปกินยาปลุกเซ็กส์ที่ไหน? 

แล้วจะมากินอะไรตอนนี้?

 ฉันนี่แทบจะช่วยตัวเองตอนสอนหนังสืออยู่แล้วนะ"

 ดวงใจเล่าอาการ สักพักเจ้านัยก็เดินเข้ามา

"นัยมีอะไรจ๊ะ? เข้ามาซิ" ดวงใจเรียกให้นัยเดินเข้ามาในห้อง

 เจ้านัยดูสีหน้าไม่ค่อยดี

"เมื่อตอนสายๆ มีคนแถวบ้านผมมาหา

 เขาบอกว่าพ่อไม่ค่อยสบาย

 แม่ให้ผมกลับไปช่วยดูแลพ่อให้หน่อยครับ

 แม่แกก็ไม่ค่อยจะดี" นัยตอบแบบไม่สบายใจ

"เอาซินัยไปดูพ่อเถอะ เป็นอะไรมากหรือเปล่าก็ไม่รู้?

 ไปอยู่กับเขาสักพักก็ดีนะ แล้วจะไปเมื่อไรล่ะ?" ดวงใจแนะนำ

"โรงเรียนเลิกครับค่อยไป

 แต่ตอนนี้ผมขอไปเอาเสื้อผ้าซักสองสามชิ้นก่อนได้ไหมครับ?"

 นัยพูดขออนุญาตไปเก็บเสื้อผ้าที่บ้าน

"เอาซิครูไปด้วย เดี๋ยวจะไปช่วยจัดให้"

 ดวงใจอยากจะช่วยลูกศิษย์ให้สบายใจขึ้น

"อุ๋ม! เธอมีสอนไหม? เราจะฝากดูห้องพยาบาลหน่อย ตอนบ่ายๆ

 ไม่ค่อยมีอะไรหรอก" ดวงใจขอร้องเพื่อนรัก

"ได้...ไปเถอะฉันก็ไม่มีสอน ที่นี่เย็นดีเดี๋ยวจะนอนเฝ้าให้" อุ๋มรับปาก

"เออนี่ตาชมเขาจะมาขอยานะ เธอดูให้เขาหน่อยละกัน"

 ดวงใจสั่งก่อนเดินออกไปพร้อมกับเจ้านัย พอถึงบ้าน